verkleeden

Lëtzebuergesch
English
to disguise; to clad
Français
déguiser; revêtir
Deutsch
verkleiden
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verkleet

Aussprooch (IPA)

[fɐklˈeːdən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verkleiden (kostümieren)
Français
déguiser (travestir)
English
to dress up; to disguise
Português
disfarçar; fantasiar
Nederlands
verkleden

Bedeitung 2

Deutsch
verkleiden (bedecken)
Français
revêtir (couvrir d'un revêtement)
English
to cover; to clad
Português
revestir (aplicar revestimento em)
Nederlands
bekleden; bedekken

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verkleeden
  • verkleet
  • verkleetem
  • verkleeten
  • verkleeter
  • verkleets

Beispillsätz

  1. d'Mamm huet d'Kanner als Clowne verkleet

    Bedeitung 1: déguiser

  2. fir op de Fuesbal verkleeden ech mech gär als Banann

    Bedeitung 1: déguiser

  3. wat ass si nees verkleet !

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: déguiser

  4. mir loossen d'Reesäit vun eisem Haus mat Leeë verkleeden

    Bedeitung 2: revêtir

Konjugatioun

Infinitiv
verkleeden
Partizip
verkleet
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verkleeden
du
verkleets
hien / hatt / si
verkleet
mir
verkleeden
dir
verkleet
si
verkleeden
Indikativ · Passé composé
ech
hu verkleet
du
hues verkleet
hien / hatt / si
huet verkleet
mir
hu verkleet
dir
hutt verkleet
si
hu verkleet
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verkleet
du
has verkleet
hien / hatt / si
hat verkleet
mir
hate verkleet
dir
hat verkleet
si
hate verkleet
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verkleeden
du
géifs / géings verkleeden
hien / hatt / si
géif / géing verkleeden
mir
géifen / géinge verkleeden
dir
géift / géingt verkleeden
si
géifen / géinge verkleeden
Conditionnel · Passé
ech
hätt verkleet
du
häss verkleet
hien / hatt / si
hätt verkleet
mir
hätte verkleet
dir
hätt verkleet
si
hätte verkleet
Imperativ · Present
du
verkleet!
dir
verkleet!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →