verkraaften

Lëtzebuergesch
English
to recover from
Français
digérer
Deutsch
verkraften
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verkraaft

Aussprooch (IPA)

[fɐkʀˈaːftən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verkraaft
  • verkraaftem
  • verkraaften
  • verkraafter
  • verkraafts

Konjugatioun

Infinitiv
verkraaften
Partizip
verkraaft
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verkraaften
du
verkraafts
hien / hatt / si
verkraaft
mir
verkraaften
dir
verkraaft
si
verkraaften
Indikativ · Passé composé
ech
hu verkraaft
du
hues verkraaft
hien / hatt / si
huet verkraaft
mir
hu verkraaft
dir
hutt verkraaft
si
hu verkraaft
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verkraaft
du
has verkraaft
hien / hatt / si
hat verkraaft
mir
hate verkraaft
dir
hat verkraaft
si
hate verkraaft
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verkraaften
du
géifs / géings verkraaften
hien / hatt / si
géif / géing verkraaften
mir
géifen / géinge verkraaften
dir
géift / géingt verkraaften
si
géifen / géinge verkraaften
Conditionnel · Passé
ech
hätt verkraaft
du
häss verkraaft
hien / hatt / si
hätt verkraaft
mir
hätte verkraaft
dir
hätt verkraaft
si
hätte verkraaft

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →