vermudden

Lëtzebuergesch
English
Français
supposer
Deutsch
vermuten
Type
VRB
Synonym
unhuelen; dervun ausgoen
Auxiliary
hunn
Participe passé
vermutt

Aussprooch (IPA)

[fɐmˈudən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • vermudden
  • vermutt
  • vermuttem
  • vermutten
  • vermutter
  • vermutts

Konjugatioun

Infinitiv
vermudden
Partizip
vermutt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
vermudden
du
vermutts
hien / hatt / si
vermutt
mir
vermudden
dir
vermutt
si
vermudden
Indikativ · Passé composé
ech
hu vermutt
du
hues vermutt
hien / hatt / si
huet vermutt
mir
hu vermutt
dir
hutt vermutt
si
hu vermutt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat vermutt
du
has vermutt
hien / hatt / si
hat vermutt
mir
hate vermutt
dir
hat vermutt
si
hate vermutt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing vermudden
du
géifs / géings vermudden
hien / hatt / si
géif / géing vermudden
mir
géifen / géinge vermudden
dir
géift / géingt vermudden
si
géifen / géinge vermudden
Conditionnel · Passé
ech
hätt vermutt
du
häss vermutt
hien / hatt / si
hätt vermutt
mir
hätte vermutt
dir
hätt vermutt
si
hätte vermutt
Imperativ · Present
du
vermutt!
dir
vermutt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →