vermudden

Lëtzebuergesch
English
Français
supposer
Deutsch
vermuten
Tipo
VRB
Sinónimo
unhuelen; dervun ausgoen
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
vermutt

Pronúncia (AFI)

[fɐmˈudən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • vermudden
  • vermutt
  • vermuttem
  • vermutten
  • vermutter
  • vermutts

Conjugação verbal

Infinitivo
vermudden
Particípio passado
vermutt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
vermudden
du
vermutts
hien / hatt / si
vermutt
mir
vermudden
dir
vermutt
si
vermudden
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu vermutt
du
hues vermutt
hien / hatt / si
huet vermutt
mir
hu vermutt
dir
hutt vermutt
si
hu vermutt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat vermutt
du
has vermutt
hien / hatt / si
hat vermutt
mir
hate vermutt
dir
hat vermutt
si
hate vermutt
Condicional · Presente
ech
géif / géing vermudden
du
géifs / géings vermudden
hien / hatt / si
géif / géing vermudden
mir
géifen / géinge vermudden
dir
géift / géingt vermudden
si
géifen / géinge vermudden
Condicional · Passado
ech
hätt vermutt
du
häss vermutt
hien / hatt / si
hätt vermutt
mir
hätte vermutt
dir
hätt vermutt
si
hätte vermutt
Imperativo · Presente
du
vermutt!
dir
vermutt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→