verneinen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verneint

Aussprooch (IPA)

[fɐnˈɑɪnən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • vernein
  • verneinen
  • verneins
  • verneint

Konjugatioun

Infinitiv
verneinen
Partizip
verneint
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verneinen
du
verneins
hien / hatt / si
verneint
mir
verneinen
dir
verneint
si
verneinen
Indikativ · Passé composé
ech
hu verneint
du
hues verneint
hien / hatt / si
huet verneint
mir
hu verneint
dir
hutt verneint
si
hu verneint
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verneint
du
has verneint
hien / hatt / si
hat verneint
mir
hate verneint
dir
hat verneint
si
hate verneint
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verneinen
du
géifs / géings verneinen
hien / hatt / si
géif / géing verneinen
mir
géifen / géinge verneinen
dir
géift / géingt verneinen
si
géifen / géinge verneinen
Conditionnel · Passé
ech
hätt verneint
du
häss verneint
hien / hatt / si
hätt verneint
mir
hätte verneint
dir
hätt verneint
si
hätte verneint
Imperativ · Present
du
vernein!
dir
verneint!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →