verpaken

Lëtzebuergesch
English
to wrap
Français
emballer
Deutsch
verpacken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verpaakt; verpak

Aussprooch (IPA)

[fɐpˈaːkən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verpacken
Français
emballer
English
to pack; to wrap
Português
embalar; embrulhar
Nederlands
verpakken

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verpaaks
  • verpaakt
  • verpaaktem
  • verpaakten
  • verpaakter
  • verpak
  • verpaken
  • verpécks
  • verpéckt
  • verpeeks
  • verpeekt

Beispillsätz

  1. verpak d'Bicher gutt, fir datt se beim Plënneren net beschiedegt ginn!

    Bedeitung: emballer

  2. d'Kaddoe sinn all eenzel verpaakt

    Bedeitung: emballer

  3. wann s de deng Iddi gutt verpécks , da gëtt se bestëmmt ugeholl

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: emballer

Konjugatioun

Infinitiv
verpaken
Partizip
verpaakt / verpak
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verpaken
du
verpaaks / verpécks / verpeeks
hien / hatt / si
verpaakt / verpéckt / verpeekt
mir
verpaken
dir
verpaakt
si
verpaken
Indikativ · Passé composé
ech
hu verpaakt / verpak
du
hues verpaakt / verpak
hien / hatt / si
huet verpaakt / verpak
mir
hu verpaakt / verpak
dir
hutt verpaakt / verpak
si
hu verpaakt / verpak
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verpaakt / verpak
du
has verpaakt / verpak
hien / hatt / si
hat verpaakt / verpak
mir
hate verpaakt / verpak
dir
hat verpaakt / verpak
si
hate verpaakt / verpak
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verpaken
du
géifs / géings verpaken
hien / hatt / si
géif / géing verpaken
mir
géifen / géinge verpaken
dir
géift / géingt verpaken
si
géifen / géinge verpaken
Conditionnel · Passé
ech
hätt verpaakt / verpak
du
häss verpaakt / verpak
hien / hatt / si
hätt verpaakt / verpak
mir
hätte verpaakt / verpak
dir
hätt verpaakt / verpak
si
hätte verpaakt / verpak
Imperativ · Present
du
verpak!
dir
verpaakt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →