LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- verschläimt; verschläimt
verschläimen
Aussprooch (IPA)
[fɐʃlˈæːɪmən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- verschläimen
- verschläimt
Konjugatioun
- Infinitiv
- verschläimen
- Partizip
- verschläimt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- hien / hatt / si
- verschläimt
- si
- verschläimen
Indikativ · Passé composé
- hien / hatt / si
- huet verschläimt
- si
- hu verschläimt
Indikativ · Plus-que-parfait
- hien / hatt / si
- hat verschläimt
- si
- hate verschläimt
Conditionnel · Present
- hien / hatt / si
- géif / géing verschläimen
- si
- géifen / géinge verschläimen
Conditionnel · Passé
- hien / hatt / si
- hätt verschläimt
- si
- hätte verschläimt
Indikativ · Present
- hien / hatt / si
- verschläimt
- si
- verschläimen
Indikativ · Passé composé
- hien / hatt / si
- ass verschläimt
- si
- si verschläimt
Indikativ · Plus-que-parfait
- hien / hatt / si
- war verschläimt
- si
- ware verschläimt
Conditionnel · Present
- hien / hatt / si
- géif / géing verschläimen
- si
- géifen / géinge verschläimen
Conditionnel · Passé
- hien / hatt / si
- wier verschläimt
- si
- wiere verschläimt