verschläimen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
sinn
Particípio passado
verschläimt; verschläimt

Pronúncia (AFI)

[fɐʃlˈæːɪmən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • verschläimen
  • verschläimt

Conjugação verbal

Infinitivo
verschläimen
Particípio passado
verschläimt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
hien / hatt / si
verschläimt
si
verschläimen
Indicativo · Pretérito composto
hien / hatt / si
huet verschläimt
si
hu verschläimt
Indicativo · Mais-que-perfeito
hien / hatt / si
hat verschläimt
si
hate verschläimt
Condicional · Presente
hien / hatt / si
géif / géing verschläimen
si
géifen / géinge verschläimen
Condicional · Passado
hien / hatt / si
hätt verschläimt
si
hätte verschläimt
Indicativo · Presente
hien / hatt / si
verschläimt
si
verschläimen
Indicativo · Pretérito composto
hien / hatt / si
ass verschläimt
si
si verschläimt
Indicativo · Mais-que-perfeito
hien / hatt / si
war verschläimt
si
ware verschläimt
Condicional · Presente
hien / hatt / si
géif / géing verschläimen
si
géifen / géinge verschläimen
Condicional · Passado
hien / hatt / si
wier verschläimt
si
wiere verschläimt

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→