verwieren

Lëtzebuergesch
English
to stop from
Français
refuser à
Deutsch
verwehren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verwiert

Aussprooch (IPA)

[fɐvˈiːɐ̯ʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verwehren
Français
interdire à; refuser à
English
to forbid to; to stop from
Português
proibir a; recusar a
Nederlands
verbieden; beletten; ontzeggen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verwier
  • verwieren
  • verwiers
  • verwiert
  • verwiertem
  • verwierten
  • verwierter

Beispillsätz

  1. et ka keen dem gescheete Mann verwieren , seng Kanner ze gesinn

    Bedeitung: interdire à; refuser à

Konjugatioun

Infinitiv
verwieren
Partizip
verwiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verwieren
du
verwiers
hien / hatt / si
verwiert
mir
verwieren
dir
verwiert
si
verwieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu verwiert
du
hues verwiert
hien / hatt / si
huet verwiert
mir
hu verwiert
dir
hutt verwiert
si
hu verwiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verwiert
du
has verwiert
hien / hatt / si
hat verwiert
mir
hate verwiert
dir
hat verwiert
si
hate verwiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verwieren
du
géifs / géings verwieren
hien / hatt / si
géif / géing verwieren
mir
géifen / géinge verwieren
dir
géift / géingt verwieren
si
géifen / géinge verwieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt verwiert
du
häss verwiert
hien / hatt / si
hätt verwiert
mir
hätte verwiert
dir
hätt verwiert
si
hätte verwiert
Imperativ · Present
du
verwier!
dir
verwiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →