virkommen

Lëtzebuergesch
English
to be found; to feel; to happen; to appear
Français
figurer; se sentir ...; se produire; paraître à
Deutsch
vorkommen; sich ... vorkommen
Type
VRB
Synonym
geschéien; schéngen; passéieren
Auxiliary
sinn
Participe passé
virkomm

Aussprooch (IPA)

[fˈiːɐ̯komən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
vorkommen (zu finden sein)
Français
se trouver; figurer
English
to occur; to be found
Português
constar; figurar; encontrar-se
Nederlands
voorkomen (te vinden zijn)

Bedeitung 2

Deutsch
sich ... vorkommen (sich ... fühlen)
Français
se sentir ... (avoir l'impression d'être ..., se trouver ...)
English
to feel (to have the feeling of being)
Português
sentir-se ...; achar-se ...
Nederlands
zich voelen; zich vinden (de indruk hebben; de indruk geven)

Bedeitung 3

Deutsch
vorkommen (passieren)
Français
arriver; se produire
English
to happen
Português
acontecer; ocorrer
Nederlands
voorkomen (gebeuren)

Synonymer

geschéien · passéieren

Bedeitung 4

Deutsch
vorkommen (scheinen, anmuten)
Français
sembler à; paraître à
English
to seem; to appear (to somebody)
Português
parecer a; dar a impressão a; afigurar-se
Nederlands
voorkomen; lijken

Synonymer

schéngen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • sech ... virkommen
  • virkéim
  • virkéimen
  • virkéims
  • virkéimt
  • virkënns
  • virkënnt
  • virkomm
  • virkommen
  • virkommt
  • virkoum
  • virkoumen
  • virkoums
  • virkoumt
  • virzekommen

Beispillsätz

  1. hannen am Buch ass en Index mat den Uertschaften, déi am Text virkommen

    Bedeitung 1: se trouver; figurer

  2. dës Planz kënnt nëmmen a waarme Länner vir

    Bedeitung 1: se trouver; figurer

  3. hei kënnt ee sech vir wéi an der Spillschoul

    Bedeitung 2: se sentir ...

  4. hie kënnt sech besonnesch dichteg vir

    Bedeitung 2: se sentir ...

  5. esou e klenge Mëssel kann emol virkommen

    Bedeitung 3: arriver; se produire

  6. maach, datt dat net méi virkënnt !

    Bedeitung 3: arriver; se produire

  7. et ass mir nach ni virkomm , datt ech verschlof hunn

    Bedeitung 3: arriver; se produire

  8. déi doten Affär ass mir vun Ufank u bosseg virkomm

    Bedeitung 4: sembler à; paraître à

  9. et kënnt mir vir , wéi wann ech deen Här géif kennen

    Bedeitung 4: sembler à; paraître à

Konjugatioun

Infinitiv
virkommen
Partizip
virkomm
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
komme vir
du
kënns vir
hien / hatt / si
kënnt vir
mir
komme vir
dir
kommt vir
si
komme vir
Indikativ · Imparfait
ech
koum vir
du
koums vir
hien / hatt / si
koum vir
mir
koume vir
dir
koumt vir
si
koume vir
Indikativ · Passé composé
ech
si virkomm
du
bass virkomm
hien / hatt / si
ass virkomm
mir
si virkomm
dir
sidd virkomm
si
si virkomm
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war virkomm
du
waars virkomm
hien / hatt / si
war virkomm
mir
ware virkomm
dir
waart virkomm
si
ware virkomm
Conditionnel · presentSimple
ech
kéim vir
du
kéims vir
hien / hatt / si
kéim vir
mir
kéime vir
dir
kéimt vir
si
kéime vir
Conditionnel · Present
ech
géif / géing virkommen
du
géifs / géings virkommen
hien / hatt / si
géif / géing virkommen
mir
géifen / géinge virkommen
dir
géift / géingt virkommen
si
géifen / géinge virkommen
Conditionnel · Passé
ech
wier virkomm
du
wiers virkomm
hien / hatt / si
wier virkomm
mir
wiere virkomm
dir
wiert virkomm
si
wiere virkomm
Imperativ · Present
du
komm vir!
dir
kommt vir!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →