weigeren

Lëtzebuergesch
English
to refuse (to)
Français
refuser (de)
Deutsch
sich weigern (zu)
Type
VRB
Synonym
refuséieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
geweigert

Aussprooch (IPA)

[vˈɑɪʑəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
sich weigern (zu)
Français
refuser (de)
English
to refuse (to)
Português
recusar-se (a)
Nederlands
weigeren

Synonymer

refuséieren

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geweigert
  • sech weigeren
  • sech weigeren (ze)
  • weiger
  • weigeren
  • weigers
  • weigert

Beispillsätz

  1. ech weigere mech, esou e Kontrakt ze ënnerschreiwen

    Bedeitung: refuser (de)

Konjugatioun

Infinitiv
weigeren
Partizip
geweigert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
weigere mech
du
weigers dech
hien / hatt / si
weigert sech
mir
weigeren eis
dir
weigert iech
si
weigeren sech
Indikativ · Passé composé
ech
hu mech geweigert
du
hues dech geweigert
hien / hatt / si
huet sech geweigert
mir
hunn eis geweigert
dir
hutt iech geweigert
si
hunn sech geweigert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mech geweigert
du
has dech geweigert
hien / hatt / si
hat sech geweigert
mir
haten eis geweigert
dir
hat iech geweigert
si
haten sech geweigert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mech weigeren
du
géifs / géings dech weigeren
hien / hatt / si
géif / géing sech weigeren
mir
géifen / géingen eis weigeren
dir
géift / géingt iech weigeren
si
géifen / géingen sech weigeren
Conditionnel · Passé
ech
hätt mech geweigert
du
häss dech geweigert
hien / hatt / si
hätt sech geweigert
mir
hätten eis geweigert
dir
hätt iech geweigert
si
hätten sech geweigert
Imperativ · Present
du
weiger dech!
dir
weigert iech!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →