zerstéckelen

Lëtzebuergesch
English
to dismember
Français
dépecer
Deutsch
zerstückeln
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
zerstéckelt

Aussprooch (IPA)

[tsɐʃtˈekələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
zerstückeln
Français
découper; dépecer
English
to cut up; to dismember
Português
esquartejar; despedaçar
Nederlands
in stukken verdelen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • zerstéckel
  • zerstéckelen
  • zerstéckels
  • zerstéckelt
  • zerstéckeltem
  • zerstéckelten
  • zerstéckelter

Beispillsätz

  1. de Mäerder hat d'Läich zerstéckelt an se am Bësch vergruewen

    Bedeitung: découper; dépecer

  2. am Laf vun senger Geschicht gouf dat Land ëmmer méi zerstéckelt

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: découper; dépecer

Konjugatioun

Infinitiv
zerstéckelen
Partizip
zerstéckelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
zerstéckelen
du
zerstéckels
hien / hatt / si
zerstéckelt
mir
zerstéckelen
dir
zerstéckelt
si
zerstéckelen
Indikativ · Passé composé
ech
hunn zerstéckelt
du
hues zerstéckelt
hien / hatt / si
huet zerstéckelt
mir
hunn zerstéckelt
dir
hutt zerstéckelt
si
hunn zerstéckelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat zerstéckelt
du
has zerstéckelt
hien / hatt / si
hat zerstéckelt
mir
haten zerstéckelt
dir
hat zerstéckelt
si
haten zerstéckelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing zerstéckelen
du
géifs / géings zerstéckelen
hien / hatt / si
géif / géing zerstéckelen
mir
géifen / géingen zerstéckelen
dir
géift / géingt zerstéckelen
si
géifen / géingen zerstéckelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt zerstéckelt
du
häss zerstéckelt
hien / hatt / si
hätt zerstéckelt
mir
hätten zerstéckelt
dir
hätt zerstéckelt
si
hätten zerstéckelt
Imperativ · Present
du
zerstéckel!
dir
zerstéckelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →