LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to accept
- Français
- accepter; tolérer
- Deutsch
- annehmen; aufnehmen; dulden
- Type
- VRB
- Synonym
- unhuelen
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- akzeptéiert
akzeptéieren
Aussprooch (IPA)
[ɑktsæptˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- akzeptieren; annehmen (zustimmen)
- Français
- accepter (approuver)
- English
- to accept (to approve)
- Português
- aceitar (aprovar)
- Nederlands
- instemmen met; goedkeuren
Synonymer
unhuelen
Bedeitung 2
- Deutsch
- akzeptieren; aufnehmen
- Français
- accepter (accueillir)
- English
- to accept (to welcome)
- Português
- aceitar; acolher
- Nederlands
- accepteren (welkom heten)
Bedeitung 3
- Deutsch
- akzeptieren; annehmen; dulden
- Français
- accepter; tolérer
- English
- to accept (to tolerate)
- Português
- aceitar (tolerar)
- Nederlands
- accepteren; dulden
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- akzeptéier
- akzeptéieren
- akzeptéiers
- akzeptéiert
- akzeptéiertem
- akzeptéierten
- akzeptéierter
Beispillsätz
jiddereen huet déi gutt Propositioun akzeptéiert
Bedeitung 1: accepter
de Kompromëss gouf vun alle Betraffenen akzeptéiert
Bedeitung 1: accepter
mir akzeptéieren dech an eiser Mëtt
Bedeitung 2: accepter
mäi Frënd gouf direkt vun der ganzer Famill akzeptéiert
Bedeitung 2: accepter
eise Chef akzeptéiert absolut keng Kritik
Bedeitung 3: accepter; tolérer
du muss akzeptéieren , datt net ëmmer alles esou ka goen, wéi s du et gären häss!
Bedeitung 3: accepter; tolérer
dat kann ech net akzeptéieren !
Bedeitung 3: accepter; tolérer
Konjugatioun
- Infinitiv
- akzeptéieren
- Partizip
- akzeptéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- akzeptéieren
- du
- akzeptéiers
- hien / hatt / si
- akzeptéiert
- mir
- akzeptéieren
- dir
- akzeptéiert
- si
- akzeptéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn akzeptéiert
- du
- hues akzeptéiert
- hien / hatt / si
- huet akzeptéiert
- mir
- hunn akzeptéiert
- dir
- hutt akzeptéiert
- si
- hunn akzeptéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat akzeptéiert
- du
- has akzeptéiert
- hien / hatt / si
- hat akzeptéiert
- mir
- haten akzeptéiert
- dir
- hat akzeptéiert
- si
- haten akzeptéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing akzeptéieren
- du
- géifs / géings akzeptéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing akzeptéieren
- mir
- géifen / géingen akzeptéieren
- dir
- géift / géingt akzeptéieren
- si
- géifen / géingen akzeptéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt akzeptéiert
- du
- häss akzeptéiert
- hien / hatt / si
- hätt akzeptéiert
- mir
- hätten akzeptéiert
- dir
- hätt akzeptéiert
- si
- hätten akzeptéiert
Imperativ · Present
- du
- akzeptéier!
- dir
- akzeptéiert!