LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- hatch
- Français
- accouver; mijoter; manigancer; comploter
- Deutsch
- ausbrüten
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ausgebréit
ausbréien
Aussprache (IPA)
[ˈæːʊsbʀɜɪən]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- ausbréien
- ausbréis
- ausbréit
- ausgebréit
- auszebréien
Konjugation
- Infinitiv
- ausbréien
- Partizip Perfekt
- ausgebréit
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- bréien aus
- du
- bréis aus
- hien / hatt / si
- bréit aus
- mir
- bréien aus
- dir
- bréit aus
- si
- bréien aus
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn ausgebréit
- du
- hues ausgebréit
- hien / hatt / si
- huet ausgebréit
- mir
- hunn ausgebréit
- dir
- hutt ausgebréit
- si
- hunn ausgebréit
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat ausgebréit
- du
- has ausgebréit
- hien / hatt / si
- hat ausgebréit
- mir
- haten ausgebréit
- dir
- hat ausgebréit
- si
- haten ausgebréit
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing ausbréien
- du
- géifs / géings ausbréien
- hien / hatt / si
- géif / géing ausbréien
- mir
- géifen / géingen ausbréien
- dir
- géift / géingt ausbréien
- si
- géifen / géingen ausbréien
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt ausgebréit
- du
- häss ausgebréit
- hien / hatt / si
- hätt ausgebréit
- mir
- hätten ausgebréit
- dir
- hätt ausgebréit
- si
- hätten ausgebréit
Imperativ · Präsens
- du
- bréi aus!
- dir
- bréit aus!