ausbréien

Lëtzebuergesch
English
hatch
Français
accouver; mijoter; manigancer; comploter
Deutsch
ausbrüten
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ausgebréit

Prononciation (API)

[ˈæːʊsbʀɜɪən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • ausbréien
  • ausbréis
  • ausbréit
  • ausgebréit
  • auszebréien

Conjugaison

Infinitif
ausbréien
Participe passé
ausgebréit
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
bréien aus
du
bréis aus
hien / hatt / si
bréit aus
mir
bréien aus
dir
bréit aus
si
bréien aus
Indicatif · Passé composé
ech
hunn ausgebréit
du
hues ausgebréit
hien / hatt / si
huet ausgebréit
mir
hunn ausgebréit
dir
hutt ausgebréit
si
hunn ausgebréit
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat ausgebréit
du
has ausgebréit
hien / hatt / si
hat ausgebréit
mir
haten ausgebréit
dir
hat ausgebréit
si
haten ausgebréit
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing ausbréien
du
géifs / géings ausbréien
hien / hatt / si
géif / géing ausbréien
mir
géifen / géingen ausbréien
dir
géift / géingt ausbréien
si
géifen / géingen ausbréien
Conditionnel · Passé
ech
hätt ausgebréit
du
häss ausgebréit
hien / hatt / si
hätt ausgebréit
mir
hätten ausgebréit
dir
hätt ausgebréit
si
hätten ausgebréit
Impératif · Présent
du
bréi aus!
dir
bréit aus!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →