ausbréien
Lëtzebuergesch
- English
- hatch
- Français
- accouver; mijoter; manigancer; comploter
- Deutsch
- ausbrüten
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ausgebréit
Prononciation (API)
[ˈæːʊsbʀɜɪən]
Variantes orthographiques
Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.
- ausbréien
- ausbréis
- ausbréit
- ausgebréit
- auszebréien
Conjugaison
- Infinitif
- ausbréien
- Participe passé
- ausgebréit
- Auxiliaire
- hunn
Indicatif · Présent
- ech
- bréien aus
- du
- bréis aus
- hien / hatt / si
- bréit aus
- mir
- bréien aus
- dir
- bréit aus
- si
- bréien aus
Indicatif · Passé composé
- ech
- hunn ausgebréit
- du
- hues ausgebréit
- hien / hatt / si
- huet ausgebréit
- mir
- hunn ausgebréit
- dir
- hutt ausgebréit
- si
- hunn ausgebréit
Indicatif · Plus-que-parfait
- ech
- hat ausgebréit
- du
- has ausgebréit
- hien / hatt / si
- hat ausgebréit
- mir
- haten ausgebréit
- dir
- hat ausgebréit
- si
- haten ausgebréit
Conditionnel · Présent
- ech
- géif / géing ausbréien
- du
- géifs / géings ausbréien
- hien / hatt / si
- géif / géing ausbréien
- mir
- géifen / géingen ausbréien
- dir
- géift / géingt ausbréien
- si
- géifen / géingen ausbréien
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt ausgebréit
- du
- häss ausgebréit
- hien / hatt / si
- hätt ausgebréit
- mir
- hätten ausgebréit
- dir
- hätt ausgebréit
- si
- hätten ausgebréit
Impératif · Présent
- du
- bréi aus!
- dir
- bréit aus!
Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0
Retour au dictionnaire →