ausbréien

Lëtzebuergesch
English
hatch
Français
accouver; mijoter; manigancer; comploter
Deutsch
ausbrüten
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ausgebréit

Pronunciation (IPA)

[ˈæːʊsbʀɜɪən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • ausbréien
  • ausbréis
  • ausbréit
  • ausgebréit
  • auszebréien

Verb conjugation

Infinitive
ausbréien
Past participle
ausgebréit
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
bréien aus
du
bréis aus
hien / hatt / si
bréit aus
mir
bréien aus
dir
bréit aus
si
bréien aus
Indicative · Perfect
ech
hunn ausgebréit
du
hues ausgebréit
hien / hatt / si
huet ausgebréit
mir
hunn ausgebréit
dir
hutt ausgebréit
si
hunn ausgebréit
Indicative · Pluperfect
ech
hat ausgebréit
du
has ausgebréit
hien / hatt / si
hat ausgebréit
mir
haten ausgebréit
dir
hat ausgebréit
si
haten ausgebréit
Conditional · Present
ech
géif / géing ausbréien
du
géifs / géings ausbréien
hien / hatt / si
géif / géing ausbréien
mir
géifen / géingen ausbréien
dir
géift / géingt ausbréien
si
géifen / géingen ausbréien
Conditional · Past
ech
hätt ausgebréit
du
häss ausgebréit
hien / hatt / si
hätt ausgebréit
mir
hätten ausgebréit
dir
hätt ausgebréit
si
hätten ausgebréit
Imperative · Present
du
bréi aus!
dir
bréit aus!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →