ausbréien
Lëtzebuergesch
- English
- hatch
- Français
- accouver; mijoter; manigancer; comploter
- Deutsch
- ausbrüten
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ausgebréit
Pronunciation (IPA)
[ˈæːʊsbʀɜɪən]
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- ausbréien
- ausbréis
- ausbréit
- ausgebréit
- auszebréien
Verb conjugation
- Infinitive
- ausbréien
- Past participle
- ausgebréit
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- bréien aus
- du
- bréis aus
- hien / hatt / si
- bréit aus
- mir
- bréien aus
- dir
- bréit aus
- si
- bréien aus
Indicative · Perfect
- ech
- hunn ausgebréit
- du
- hues ausgebréit
- hien / hatt / si
- huet ausgebréit
- mir
- hunn ausgebréit
- dir
- hutt ausgebréit
- si
- hunn ausgebréit
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat ausgebréit
- du
- has ausgebréit
- hien / hatt / si
- hat ausgebréit
- mir
- haten ausgebréit
- dir
- hat ausgebréit
- si
- haten ausgebréit
Conditional · Present
- ech
- géif / géing ausbréien
- du
- géifs / géings ausbréien
- hien / hatt / si
- géif / géing ausbréien
- mir
- géifen / géingen ausbréien
- dir
- géift / géingt ausbréien
- si
- géifen / géingen ausbréien
Conditional · Past
- ech
- hätt ausgebréit
- du
- häss ausgebréit
- hien / hatt / si
- hätt ausgebréit
- mir
- hätten ausgebréit
- dir
- hätt ausgebréit
- si
- hätten ausgebréit
Imperative · Present
- du
- bréi aus!
- dir
- bréit aus!
Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0
Back to dictionary →