ausginn

Lëtzebuergesch
English
to give out; to pass oneself off as
Français
dépenser; se faire passer pour
Deutsch
ausgeben; sich ausgeben als
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ausginn

Aussprooch (IPA)

[ˈæːʊsɡin]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
ausgeben (Geld)
Français
dépenser (de l'argent)
English
to spend; to give out (money)
Português
gastar; despender (dinheiro)
Nederlands
uitgeven (geld)

Bedeitung 2

Deutsch
sich ausgeben als
Français
se faire passer pour
English
to pass oneself off as
Português
fazer-se passar por
Nederlands
zich voordoen als

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ausgéif
  • ausgéifen
  • ausgéifs
  • ausgéift
  • ausgëss
  • ausgëtt
  • ausgi
  • ausginn
  • ausgitt
  • ausgouf
  • ausgoufen
  • ausgoufs
  • ausgouft
  • auszegi
  • auszeginn
  • sech ausginn
  • sech ausginn als

Beispillsätz

  1. ech ginn am Stot déi mannst Suen aus

    Bedeitung 1: dépenser

  2. et kann een net méi (Suen) ausginn , wéi een (der) huet

    Bedeitung 1: dépenser

  3. wat hues de fir däin Auto ausginn ?

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: dépenser

  4. hie gëtt sech iwwerall als Kënschtler aus

    Bedeitung 2: se faire passer pour

Konjugatioun

Infinitiv
ausginn
Partizip
ausginn
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
ginn (mech) aus
du
gëss (dech) aus
hien / hatt / si
gëtt (sech) aus
mir
ginn (eis) aus
dir
gitt (iech) aus
si
ginn (sech) aus
Indikativ · Imparfait
ech
gouf (mech) aus
du
goufs (dech) aus
hien / hatt / si
gouf (sech) aus
mir
goufen (eis) aus
dir
gouft (iech) aus
si
goufen (sech) aus
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) ausginn
du
hues (dech) ausginn
hien / hatt / si
huet (sech) ausginn
mir
hunn (eis) ausginn
dir
hutt (iech) ausginn
si
hunn (sech) ausginn
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) ausginn
du
has (dech) ausginn
hien / hatt / si
hat (sech) ausginn
mir
haten (eis) ausginn
dir
hat (iech) ausginn
si
haten (sech) ausginn
Conditionnel · presentSimple
ech
géif (mech) aus
du
géifs (dech) aus
hien / hatt / si
géif (sech) aus
mir
géifen (eis) aus
dir
géift (iech) aus
si
géifen (sech) aus
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) ausginn
du
géifs / géings (dech) ausginn
hien / hatt / si
géif / géing (sech) ausginn
mir
géifen / géingen (eis) ausginn
dir
géift / géingt (iech) ausginn
si
géifen / géingen (sech) ausginn
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) ausginn
du
häss (dech) ausginn
hien / hatt / si
hätt (sech) ausginn
mir
hätten (eis) ausginn
dir
hätt (iech) ausginn
si
hätten (sech) ausginn
Imperativ · Present
du
gëff (dech) aus!
dir
gitt (iech) aus!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →