bannen

Lëtzebuergesch
English
to tie together; to thicken; to bind; to bandage; to tie the knot
Français
ficeler; lier; relier; bander; se lier
Deutsch
binden; bandagieren; sich binden
Type
VRB
Synonym
décksen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gebonnen; gebonn

Aussprooch (IPA)

[bˈɑnən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
binden (zusammenbinden, festbinden)
Français
lier; ficeler
English
to bind; to tie together
Português
ligar; atar
Nederlands
binden (samenbinden, vastbinden)

Bedeitung 2

Deutsch
binden (eindicken)
Français
lier (épaissir)
English
to bind; to thicken
Português
ligar; engrossar
Nederlands
binden (indikken van sausen)

Synonymer

décksen

Bedeitung 3

Deutsch
binden (ein Buch)
Français
relier (un livre)
English
to bind (a book)
Português
encadernar (um livro)
Nederlands
binden (een boek)

Bedeitung 4

Deutsch
binden; bandagieren
Français
bander (à l'aide d'un bandage)
English
to bandage
Português
ligar (envolver com ligadura)
Nederlands
verbinden (zwachtelen)

Bedeitung 5

Deutsch
sich binden
Français
s'engager; se lier
English
to commit oneself; to tie the knot
Português
comprometer-se (obrigar-se)
Nederlands
zich binden (een verplichting op zich nemen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • bann
  • bannen
  • bannt
  • bënns
  • bënnt
  • gebonn
  • gebonnen
  • sech bannen

Beispillsätz

  1. mäi Bop ass fréier an de Bësch Fäsche banne gaangen

    Bedeitung 1: lier; ficeler

  2. eis sinn Hänn a Féiss gebonnen

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: lier; ficeler

  3. d'Héicht vun de Paien ass un den Index gebonnen

    Bedeitung 1: lier; ficeler

  4. de Kach huet d'Zooss mat Miel gebonnen

    Bedeitung 2: lier

  5. d'Buch gouf am Léngent gebonnen

    Bedeitung 3: relier

  6. all Dag kënnt eng Infirmière heem bei meng Boma, fir hir d'Been ze bannen

    Bedeitung 4: bander

  7. als iwwerzeegte Jonggesell wëll ech mech nach net bannen

    Bedeitung 5: s'engager; se lier

Konjugatioun

Infinitiv
bannen
Partizip
gebonnen / gebonn
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
bannen (mech)
du
bënns (dech)
hien / hatt / si
bënnt (sech)
mir
bannen (eis)
dir
bannt (iech)
si
bannen (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) gebonnen / gebonn
du
hues (dech) gebonnen / gebonn
hien / hatt / si
huet (sech) gebonnen / gebonn
mir
hunn (eis) gebonnen / gebonn
dir
hutt (iech) gebonnen / gebonn
si
hunn (sech) gebonnen / gebonn
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) gebonnen / gebonn
du
has (dech) gebonnen / gebonn
hien / hatt / si
hat (sech) gebonnen / gebonn
mir
haten (eis) gebonnen / gebonn
dir
hat (iech) gebonnen / gebonn
si
haten (sech) gebonnen / gebonn
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) bannen
du
géifs / géings (dech) bannen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) bannen
mir
géifen / géingen (eis) bannen
dir
géift / géingt (iech) bannen
si
géifen / géingen (sech) bannen
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) gebonnen / gebonn
du
häss (dech) gebonnen / gebonn
hien / hatt / si
hätt (sech) gebonnen / gebonn
mir
hätten (eis) gebonnen / gebonn
dir
hätt (iech) gebonnen / gebonn
si
hätten (sech) gebonnen / gebonn
Imperativ · Present
du
bann (dech)!
dir
bannt (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →