behaapten

Lëtzebuergesch
English
to assert; to hold one's own
Français
affirmer; s'imposer
Deutsch
behaupten; sich durchsetzen
Type
VRB
Synonym
affirméieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
behaapt

Aussprooch (IPA)

[bəhˈaːptən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
behaupten (beteuern)
Français
prétendre; affirmer
English
to claim; to assert
Português
afirmar; pretender; sustentar
Nederlands
beweren

Synonymer

affirméieren

Bedeitung 2

Deutsch
sich behaupten; sich durchsetzen
Français
s'imposer
English
to assert oneself; to hold one's own
Português
afirmar-se; impor-se
Nederlands
zich handhaven; zich staande houden

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • behaapt
  • behaaptem
  • behaapten
  • behaapter
  • behaapts
  • sech behaapten

Beispillsätz

  1. ëmmer wann ech eppes soen, behaapt hien de Géigendeel

    Bedeitung 1: prétendre; affirmer

  2. béis Zonge behaapten , menger Frëndin hire Mann hätt eng Affär

    Bedeitung 1: prétendre; affirmer

  3. meng Mamm behaapt , ech géif ëmmer träntelen

    Bedeitung 1: prétendre; affirmer

  4. kleng Betriber hu Schwieregkeeten, fir sech ze behaapten

    Bedeitung 2: s'imposer

  5. eis Lokalekipp huet sech an der Fussballsmeeschterschaft behaapt

    Bedeitung 2: s'imposer

  6. mäi Papp behaapt sech drop, datt fréier alles besser war

    Bedeitung 2: s'imposer

Konjugatioun

Infinitiv
behaapten
Partizip
behaapt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
behaapten (mech)
du
behaapts (dech)
hien / hatt / si
behaapt (sech)
mir
behaapten (eis)
dir
behaapt (iech)
si
behaapten (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) behaapt
du
hues (dech) behaapt
hien / hatt / si
huet (sech) behaapt
mir
hunn (eis) behaapt
dir
hutt (iech) behaapt
si
hunn (sech) behaapt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) behaapt
du
has (dech) behaapt
hien / hatt / si
hat (sech) behaapt
mir
haten (eis) behaapt
dir
hat (iech) behaapt
si
haten (sech) behaapt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) behaapten
du
géifs / géings (dech) behaapten
hien / hatt / si
géif / géing (sech) behaapten
mir
géifen / géingen (eis) behaapten
dir
géift / géingt (iech) behaapten
si
géifen / géingen (sech) behaapten
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) behaapt
du
häss (dech) behaapt
hien / hatt / si
hätt (sech) behaapt
mir
hätten (eis) behaapt
dir
hätt (iech) behaapt
si
hätten (sech) behaapt
Imperativ · Present
du
behaapt (dech)!
dir
behaapt (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →