bekennen
Lëtzebuergesch
- English
- to confess; to profess; to avow oneself; to plead guilty
- Français
- dévoiler; se réclamer de; s'afficher comme; s'avouer coupable
- Deutsch
- eingestehen; sich bekennen zu; sich bekennen als; sich schuldig bekennen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- bekannt
Aussprooch (IPA)
[bəkˈænən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- bekennen; eingestehen
- Français
- confesser; révéler; dévoiler
- English
- to confess (to admit to)
- Português
- confessar; revelar; admitir
- Nederlands
- bekennen (toegeven)
Bedeitung 2
- Deutsch
- sich bekennen zu
- Français
- revendiquer; se réclamer de
- English
- to claim responsibility for; to profess (to affirm belief in)
- Português
- reivindicar; abraçar (assumir como seu)
- Nederlands
- voor zich opeisen; belijden
Bedeitung 3
- Deutsch
- sich bekennen als
- Français
- se présenter comme; s'afficher comme
- English
- to avow oneself
- Português
- apresentar-se como; assumir-se como
- Nederlands
- verklaren te zijn
Bedeitung 4
- Deutsch
- sich schuldig bekennen
- Français
- s'avouer coupable
- English
- to plead guilty
- Português
- declarar-se culpado
- Nederlands
- erkennen schuldig te zijn
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- bekannt
- bekanntem
- bekannten
- bekannter
- bekenn
- bekennen
- bekenns
- bekennt
- sech bekennen
- sech bekennen als
- sech bekennen zu
- sech schëlleg bekennen
Beispillsätz
an der Beicht bekennt e Gleewegen seng Sënnen
Bedeitung 1: confesser; révéler; dévoiler
elo muss de Faarf bekennen !
ëmgangssproochlech
Bedeitung 1: confesser; révéler; dévoiler
eng terroristesch Grupp huet sech zu den Attentater bekannt
Bedeitung 2: revendiquer; se réclamer de
bekenns du dech zu enger Relioun?
Bedeitung 2: revendiquer; se réclamer de
hie bekennt sech als Ëmweltschützer
Bedeitung 3: se présenter comme; s'afficher comme
den Ugekloten huet sech schlussendlech schëlleg bekannt
Bedeitung 4: s'avouer coupable
Konjugatioun
- Infinitiv
- bekennen
- Partizip
- bekannt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- bekennen (mech)
- du
- bekenns (dech)
- hien / hatt / si
- bekennt (sech)
- mir
- bekennen (eis)
- dir
- bekennt (iech)
- si
- bekennen (sech)
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn (mech) bekannt
- du
- hues (dech) bekannt
- hien / hatt / si
- huet (sech) bekannt
- mir
- hunn (eis) bekannt
- dir
- hutt (iech) bekannt
- si
- hunn (sech) bekannt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat (mech) bekannt
- du
- has (dech) bekannt
- hien / hatt / si
- hat (sech) bekannt
- mir
- haten (eis) bekannt
- dir
- hat (iech) bekannt
- si
- haten (sech) bekannt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing (mech) bekennen
- du
- géifs / géings (dech) bekennen
- hien / hatt / si
- géif / géing (sech) bekennen
- mir
- géifen / géingen (eis) bekennen
- dir
- géift / géingt (iech) bekennen
- si
- géifen / géingen (sech) bekennen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt (mech) bekannt
- du
- häss (dech) bekannt
- hien / hatt / si
- hätt (sech) bekannt
- mir
- hätten (eis) bekannt
- dir
- hätt (iech) bekannt
- si
- hätten (sech) bekannt
Imperativ · Present
- du
- bekenn (dech)!
- dir
- bekennt (iech)!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →
LuxVocabulary