benennen

Lëtzebuergesch
English
to name (after)
Français
nommer (d'après); qualifier
Deutsch
benennen (nach); benennen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
benannt

Aussprooch (IPA)

[bənˈænən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
benennen (nach)
Français
nommer (d'après) (attribuer un nom à)
English
to name (after)
Português
dar o nome (de ...) a; nomear
Nederlands
noemen (naar)

Bedeitung 2

Deutsch
benennen (bestimmen, bezeichnen)
Français
qualifier (par son nom)
English
to name (to denote)
Português
indicar o nome de
Nederlands
benoemen (de naam noemen van)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • benannt
  • benanntem
  • benannten
  • benannter
  • benenn
  • benennen
  • benennen (no)
  • benenns
  • benennt

Beispillsätz

  1. déi nei Bibliothéik gëtt nom verstuerwene Kulturminister benannt

    Bedeitung 1: nommer (d'après)

  2. d'Stroossen an eisem Quartier ginn nei benannt

    Bedeitung 1: nommer (d'après)

  3. d'Joffer huet d'Kanner gefrot, ob se déi eenzel Planze kënne benennen

    Bedeitung 2: qualifier

Konjugatioun

Infinitiv
benennen
Partizip
benannt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
benennen
du
benenns
hien / hatt / si
benennt
mir
benennen
dir
benennt
si
benennen
Indikativ · Passé composé
ech
hu benannt
du
hues benannt
hien / hatt / si
huet benannt
mir
hu benannt
dir
hutt benannt
si
hu benannt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat benannt
du
has benannt
hien / hatt / si
hat benannt
mir
hate benannt
dir
hat benannt
si
hate benannt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing benennen
du
géifs / géings benennen
hien / hatt / si
géif / géing benennen
mir
géifen / géinge benennen
dir
géift / géingt benennen
si
géifen / géinge benennen
Conditionnel · Passé
ech
hätt benannt
du
häss benannt
hien / hatt / si
hätt benannt
mir
hätte benannt
dir
hätt benannt
si
hätte benannt
Imperativ · Present
du
benenn!
dir
benennt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →