LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to entitle; to caption
- Français
- intituler
- Deutsch
- betiteln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- betitelt
betitelen
Aussprooch (IPA)
[bətˈitələn]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- betitel
- betitelen
- betitels
- betitelt
Konjugatioun
- Infinitiv
- betitelen
- Partizip
- betitelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- betitelen
- du
- betitels
- hien / hatt / si
- betitelt
- mir
- betitelen
- dir
- betitelt
- si
- betitelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu betitelt
- du
- hues betitelt
- hien / hatt / si
- huet betitelt
- mir
- hu betitelt
- dir
- hutt betitelt
- si
- hu betitelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat betitelt
- du
- has betitelt
- hien / hatt / si
- hat betitelt
- mir
- hate betitelt
- dir
- hat betitelt
- si
- hate betitelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing betitelen
- du
- géifs / géings betitelen
- hien / hatt / si
- géif / géing betitelen
- mir
- géifen / géinge betitelen
- dir
- géift / géingt betitelen
- si
- géifen / géinge betitelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt betitelt
- du
- häss betitelt
- hien / hatt / si
- hätt betitelt
- mir
- hätte betitelt
- dir
- hätt betitelt
- si
- hätte betitelt
Imperativ · Present
- du
- betitel!
- dir
- betitelt!