LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to chime; to get laid; to fuck
- Français
- carillonner; baiser; se taper
- Deutsch
- bimmeln; vögeln; flachlegen
- Type
- VRB
- Synonym
- biischten; buppen; fécken; käipen
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gebimmelt
bimmelen
Aussprooch (IPA)
[bˈimələn]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- bimmeln
- Français
- sonner; carillonner
- English
- to ring; to chime
- Português
- tocar; tilintar
- Nederlands
- rinkelen; (over)gaan; klingelen
Bedeitung 2
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- poppen; bumsen
- Français
- niquer (faire l'amour)
- English
- to shag; to fuck
- Português
- coisar (fazer amor)
- Nederlands
- neuken
Bedeitung 3
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- vernaschen; flachlegen
- Français
- niquer; se faire
- English
- to shag; to fuck
- Português
- fazer truca-truca com; ir para a cama com
- Nederlands
- neuken; naaien
Synonymer
verkasematuckelen
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- bimmel
- bimmelen
- bimmels
- bimmelt
- gebimmelt
- gebimmeltem
- gebimmelten
- gebimmelter
Beispillsätz
wéi der Fra hiren Handy gebimmelt huet , ass se direkt opgesprongen
Bedeitung 1: sonner; carillonner
déi kleng Klack iwwer der Dier bimmelt all Kéier, wann een erakënnt
Bedeitung 1: sonner; carillonner
kee vun eis war op der Sich no enger fester Bezéiung, mer wollte just bimmelen
ëmgangssproochlechBedeitung 2: niquer
ech kann et kaum erwaarden, den Owend heemzekommen an dech esou richteg ze bimmelen
ëmgangssproochlechBedeitung 3: niquer; se faire
du kanns esou vill Leit bimmelen , wéi s de wëlls, mee vergiess d'Kondomer net!
ëmgangssproochlechBedeitung 3: niquer; se faire
Konjugatioun
- Infinitiv
- bimmelen
- Partizip
- gebimmelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- bimmelen
- du
- bimmels
- hien / hatt / si
- bimmelt
- mir
- bimmelen
- dir
- bimmelt
- si
- bimmelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gebimmelt
- du
- hues gebimmelt
- hien / hatt / si
- huet gebimmelt
- mir
- hu gebimmelt
- dir
- hutt gebimmelt
- si
- hu gebimmelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gebimmelt
- du
- has gebimmelt
- hien / hatt / si
- hat gebimmelt
- mir
- hate gebimmelt
- dir
- hat gebimmelt
- si
- hate gebimmelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing bimmelen
- du
- géifs / géings bimmelen
- hien / hatt / si
- géif / géing bimmelen
- mir
- géifen / géinge bimmelen
- dir
- géift / géingt bimmelen
- si
- géifen / géinge bimmelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gebimmelt
- du
- häss gebimmelt
- hien / hatt / si
- hätt gebimmelt
- mir
- hätte gebimmelt
- dir
- hätt gebimmelt
- si
- hätte gebimmelt
Imperativ · Present
- du
- bimmel!
- dir
- bimmelt!