blaméieren

Lëtzebuergesch
English
to disgrace; to make a fool of oneself
Français
ridiculiser; se couvrir de ridicule
Deutsch
blamieren; sich blamieren
Type
VRB
Synonym
sech lächerlech maachen
Auxiliary
hunn
Participe passé
blaméiert

Aussprooch (IPA)

[blɑmˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
blamieren
Français
ridiculiser
English
to disgrace
Português
ridicularizar
Nederlands
blameren; voor schut zetten

Bedeitung 2

Deutsch
sich blamieren
Français
se ridiculiser; se couvrir de ridicule
English
to make a fool of oneself
Português
ridicularizar-se
Nederlands
zich blameren; voor schut staan

Synonymer

sech lächerlech maachen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • blaméier
  • blaméieren
  • blaméiers
  • blaméiert
  • blaméiertem
  • blaméierten
  • blaméierter
  • sech blaméieren

Beispillsätz

  1. blaméier mech net virun deenen anere Leit!

    Bedeitung 1: ridiculiser

  2. duerch säi schlecht Behuelen huet hien eis all schéi blaméiert

    Bedeitung 1: ridiculiser

  3. wa mer eis net wëllen um Terrain blaméieren , musse mer besser spillen

    Bedeitung 2: se ridiculiser; se couvrir de ridicule

Konjugatioun

Infinitiv
blaméieren
Partizip
blaméiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
blaméieren (mech)
du
blaméiers (dech)
hien / hatt / si
blaméiert (sech)
mir
blaméieren (eis)
dir
blaméiert (iech)
si
blaméieren (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) blaméiert
du
hues (dech) blaméiert
hien / hatt / si
huet (sech) blaméiert
mir
hunn (eis) blaméiert
dir
hutt (iech) blaméiert
si
hunn (sech) blaméiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) blaméiert
du
has (dech) blaméiert
hien / hatt / si
hat (sech) blaméiert
mir
haten (eis) blaméiert
dir
hat (iech) blaméiert
si
haten (sech) blaméiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) blaméieren
du
géifs / géings (dech) blaméieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) blaméieren
mir
géifen / géingen (eis) blaméieren
dir
géift / géingt (iech) blaméieren
si
géifen / géingen (sech) blaméieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) blaméiert
du
häss (dech) blaméiert
hien / hatt / si
hätt (sech) blaméiert
mir
hätten (eis) blaméiert
dir
hätt (iech) blaméiert
si
hätten (sech) blaméiert
Imperativ · Present
du
blaméier (dech)!
dir
blaméiert (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →