bliederen

Lëtzebuergesch
English
to lay down; to leaf through; to flake; to flake (off)
Français
étaler un à un; feuilleter; s'effriter; se détacher (de)
Deutsch
hinblättern; blättern in; blättern; abblättern (von)
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gebliedert; gebliedert

Aussprooch (IPA)

[blˈiədəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
blättern; hinblättern
Français
étaler un à un (des billets, des cartes)
English
to count out; to lay down (banknotes, playing cards)
Português
dispor um a um (notas bancárias, cartas de jogar)
Nederlands
een voor een neerleggen (bankbiljetten, papieren)

Bedeitung 2

Deutsch
blättern in (einem Buch)
Français
feuilleter (un livre)
English
to leaf through (a book)
Português
folhear (um livro)
Nederlands
bladeren in

Bedeitung 3

Deutsch
blättern (sich ablösen)
Français
s'érailler; s'effriter
English
to flake
Português
descascar (tinta)
Nederlands
bladderen; schilferen

Bedeitung 4

Deutsch
abblättern (von) (sich ablösen (von))
Français
se détacher (de) (en fines couches)
English
to flake (off)
Português
descolar-se (de) (em finas camadas)
Nederlands
afbladderen; afschilferen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • blieder
  • bliederen
  • bliederen (vun)
  • bliederen an
  • blieders
  • bliedert
  • gebliedert
  • gebliedertem
  • gebliederten
  • gebliederter

Beispillsätz

  1. de Banquier huet d'Schäiner op den Dësch gebliedert

    Bedeitung 1: étaler un à un

  2. eist Klengt bliedert gär an engem Buch

    Bedeitung 2: feuilleter

  3. d'Faarf vum Gelänner bliedert op e puer Plazen

    Bedeitung 3: s'érailler; s'effriter

  4. d'Faarf ass vun der Mauer gebliedert

    Bedeitung 4: se détacher (de)

Konjugatioun

Infinitiv
bliederen
Partizip
gebliedert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
bliederen
du
blieders
hien / hatt / si
bliedert
mir
bliederen
dir
bliedert
si
bliederen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gebliedert
du
hues gebliedert
hien / hatt / si
huet gebliedert
mir
hu gebliedert
dir
hutt gebliedert
si
hu gebliedert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gebliedert
du
has gebliedert
hien / hatt / si
hat gebliedert
mir
hate gebliedert
dir
hat gebliedert
si
hate gebliedert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing bliederen
du
géifs / géings bliederen
hien / hatt / si
géif / géing bliederen
mir
géifen / géinge bliederen
dir
géift / géingt bliederen
si
géifen / géinge bliederen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gebliedert
du
häss gebliedert
hien / hatt / si
hätt gebliedert
mir
hätte gebliedert
dir
hätt gebliedert
si
hätte gebliedert
Imperativ · Present
du
blieder!
dir
bliedert!
Indikativ · Present
hien / hatt / si
bliedert
si
bliederen
Indikativ · Passé composé
hien / hatt / si
ass gebliedert
si
si gebliedert
Indikativ · Plus-que-parfait
hien / hatt / si
war gebliedert
si
ware gebliedert
Conditionnel · Present
hien / hatt / si
géif / géing bliederen
si
géifen / géinge bliederen
Conditionnel · Passé
hien / hatt / si
wier gebliedert
si
wiere gebliedert

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →