blockéieren

Lëtzebuergesch
English
to block; to freeze; to lock (up)
Français
bloquer; geler; se bloquer
Deutsch
blockieren; einfrieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
blockéiert

Aussprooch (IPA)

[blokˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
blockieren (versperren)
Français
bloquer (obstruer)
English
to block (to obstruct)
Português
bloquear (obstruir)
Nederlands
blokkeren (versperren)

Bedeitung 2

Deutsch
blockieren (am Bewegen hindern)
Français
bloquer (immobiliser)
English
to block (to immobilize)
Português
bloquear (imobilizar)
Nederlands
blokkeren (immobiliseren)

Bedeitung 3

Deutsch
blockieren; einfrieren
Français
bloquer; geler (arrêter, suspendre)
English
to freeze (to stop)
Português
bloquear; congelar (impedir, suspender)
Nederlands
stopzetten; blokkeren (een project; een rekening, fondsen)

Bedeitung 4

Deutsch
blockieren
Français
se bloquer
English
to lock (up) (to jam)
Português
bloquear (mecanismo)
Nederlands
blokkeren (vastlopen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • blockéier
  • blockéieren
  • blockéiers
  • blockéiert
  • blockéiertem
  • blockéierten
  • blockéierter

Beispillsätz

  1. d'Demonstrante blockéieren d'Strooss

    Bedeitung 1: bloquer

  2. de Verkéier ass wéinst engem Accident komplett blockéiert

    Bedeitung 1: bloquer

  3. blockéier d'Rieder vum Weenchen, soss rullt e weider

    Bedeitung 2: bloquer

  4. de Projet ass blockéiert ginn

    Bedeitung 3: bloquer; geler

  5. wéinst der Geriichtsaffär sinn d'Kreditter fir d'Firma blockéiert ginn

    Bedeitung 3: bloquer; geler

  6. de Chauffer huet d'Kontroll iwwer den Auto verluer, well d'Rieder blockéiert hunn

    Bedeitung 4: se bloquer

Konjugatioun

Infinitiv
blockéieren
Partizip
blockéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
blockéieren
du
blockéiers
hien / hatt / si
blockéiert
mir
blockéieren
dir
blockéiert
si
blockéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu blockéiert
du
hues blockéiert
hien / hatt / si
huet blockéiert
mir
hu blockéiert
dir
hutt blockéiert
si
hu blockéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat blockéiert
du
has blockéiert
hien / hatt / si
hat blockéiert
mir
hate blockéiert
dir
hat blockéiert
si
hate blockéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing blockéieren
du
géifs / géings blockéieren
hien / hatt / si
géif / géing blockéieren
mir
géifen / géinge blockéieren
dir
géift / géingt blockéieren
si
géifen / géinge blockéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt blockéiert
du
häss blockéiert
hien / hatt / si
hätt blockéiert
mir
hätte blockéiert
dir
hätt blockéiert
si
hätte blockéiert
Imperativ · Present
du
blockéier!
dir
blockéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →