blocken

Lëtzebuergesch
English
to block; to stonewall sth.
Français
bloquer qc.
Deutsch
blocken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geblockt

Pronunciation (IPA)

[blˈokən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • block
  • blocken
  • blocks
  • blockt
  • geblockt

Verb conjugation

Infinitive
blocken
Past participle
geblockt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
blocken
du
blocks
hien / hatt / si
blockt
mir
blocken
dir
blockt
si
blocken
Indicative · Perfect
ech
hu geblockt
du
hues geblockt
hien / hatt / si
huet geblockt
mir
hu geblockt
dir
hutt geblockt
si
hu geblockt
Indicative · Pluperfect
ech
hat geblockt
du
has geblockt
hien / hatt / si
hat geblockt
mir
hate geblockt
dir
hat geblockt
si
hate geblockt
Conditional · Present
ech
géif / géing blocken
du
géifs / géings blocken
hien / hatt / si
géif / géing blocken
mir
géifen / géinge blocken
dir
géift / géingt blocken
si
géifen / géinge blocken
Conditional · Past
ech
hätt geblockt
du
häss geblockt
hien / hatt / si
hätt geblockt
mir
hätte geblockt
dir
hätt geblockt
si
hätte geblockt
Imperative · Present
du
block!
dir
blockt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →