blocken
Lëtzebuergesch
- English
- to block; to stonewall sth.
- Français
- bloquer qc.
- Deutsch
- blocken
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geblockt
Aussprooch (IPA)
[blˈokən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- block
- blocken
- blocks
- blockt
- geblockt
Konjugatioun
- Infinitiv
- blocken
- Partizip
- geblockt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- blocken
- du
- blocks
- hien / hatt / si
- blockt
- mir
- blocken
- dir
- blockt
- si
- blocken
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu geblockt
- du
- hues geblockt
- hien / hatt / si
- huet geblockt
- mir
- hu geblockt
- dir
- hutt geblockt
- si
- hu geblockt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat geblockt
- du
- has geblockt
- hien / hatt / si
- hat geblockt
- mir
- hate geblockt
- dir
- hat geblockt
- si
- hate geblockt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing blocken
- du
- géifs / géings blocken
- hien / hatt / si
- géif / géing blocken
- mir
- géifen / géinge blocken
- dir
- géift / géingt blocken
- si
- géifen / géinge blocken
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt geblockt
- du
- häss geblockt
- hien / hatt / si
- hätt geblockt
- mir
- hätte geblockt
- dir
- hätt geblockt
- si
- hätte geblockt
Imperativ · Present
- du
- block!
- dir
- blockt!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →