blocken

Lëtzebuergesch
English
to block; to stonewall sth.
Français
bloquer qc.
Deutsch
blocken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geblockt

Prononciation (API)

[blˈokən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • block
  • blocken
  • blocks
  • blockt
  • geblockt

Conjugaison

Infinitif
blocken
Participe passé
geblockt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
blocken
du
blocks
hien / hatt / si
blockt
mir
blocken
dir
blockt
si
blocken
Indicatif · Passé composé
ech
hu geblockt
du
hues geblockt
hien / hatt / si
huet geblockt
mir
hu geblockt
dir
hutt geblockt
si
hu geblockt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat geblockt
du
has geblockt
hien / hatt / si
hat geblockt
mir
hate geblockt
dir
hat geblockt
si
hate geblockt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing blocken
du
géifs / géings blocken
hien / hatt / si
géif / géing blocken
mir
géifen / géinge blocken
dir
géift / géingt blocken
si
géifen / géinge blocken
Conditionnel · Passé
ech
hätt geblockt
du
häss geblockt
hien / hatt / si
hätt geblockt
mir
hätte geblockt
dir
hätt geblockt
si
hätte geblockt
Impératif · Présent
du
block!
dir
blockt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →