brëllen

Lëtzebuergesch
English
to shout; to scream; to yell at; to cry
Français
hurler; crier après; pleurer
Deutsch
brüllen; ausschimpfen; heulen
Type
VRB
Synonym
jäize mat; blären; bierelen; kräischen; jäizen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gebrëllt

Pronunciation (IPA)

[bʀˈələn]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
brüllen (schreien)
Français
crier; hurler
English
to scream; to shout
Português
gritar; berrar
Nederlands
schreeuwen; brullen

Synonyms

bierelen · blären · jäizen

Meaning 2

colloquial

Deutsch
brüllen (schreien)
Français
hurler (crier)
English
to scream
Português
gritar; berrar
Nederlands
schreeuwen; brullen

Synonyms

bierelen · jäizen

Meaning 3

colloquial

Deutsch
schimpfen mit; ausschimpfen
Français
gronder; crier après
English
to shout at; to yell at
Português
ralhar com; berrar com
Nederlands
uitvaren tegen; uitkafferen

Synonyms

jäize mat

Meaning 4

colloquial

Deutsch
heulen (weinen)
Français
pleurer (verser des larmes)
English
to cry (to weep)
Português
chorar (verter lágrimas)
Nederlands
huilen

Synonyms

blären · kräischen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • brëll
  • brëlle mat
  • brëllen
  • brëlls
  • brëllt
  • gebrëllt

Example sentences

  1. de Chauffer huet eppes aus sengem Auto gebrëllt , mee ech hunn net verstane wat

    Meaning 1: to scream; to shout

  2. dee Blesséierte brëllt vu Péng!

    colloquial

    Meaning 2: to scream

  3. déi Jonk hunn esou gebrëllt , datt ee se scho vu Wäitem héieren huet

    colloquial

    Meaning 2: to scream

  4. d'Fannen hu gebrëllt ewéi d'Ieselen!

    colloquial

    Meaning 2: to scream

  5. de Papp huet mat de Bouwe gebrëllt , well se net gefollegt haten

    colloquial

    Meaning 3: to shout at; to yell at

  6. brëll dach net fir all Klengegkeet!

    colloquial

    Meaning 4: to cry

Verb conjugation

Infinitive
brëllen
Past participle
gebrëllt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
brëllen
du
brëlls
hien / hatt / si
brëllt
mir
brëllen
dir
brëllt
si
brëllen
Indicative · Perfect
ech
hu gebrëllt
du
hues gebrëllt
hien / hatt / si
huet gebrëllt
mir
hu gebrëllt
dir
hutt gebrëllt
si
hu gebrëllt
Indicative · Pluperfect
ech
hat gebrëllt
du
has gebrëllt
hien / hatt / si
hat gebrëllt
mir
hate gebrëllt
dir
hat gebrëllt
si
hate gebrëllt
Conditional · Present
ech
géif / géing brëllen
du
géifs / géings brëllen
hien / hatt / si
géif / géing brëllen
mir
géifen / géinge brëllen
dir
géift / géingt brëllen
si
géifen / géinge brëllen
Conditional · Past
ech
hätt gebrëllt
du
häss gebrëllt
hien / hatt / si
hätt gebrëllt
mir
hätte gebrëllt
dir
hätt gebrëllt
si
hätte gebrëllt
Imperative · Present
du
brëll!
dir
brëllt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →