brëllen

Lëtzebuergesch
English
to shout; to scream; to yell at; to cry
Français
hurler; crier après; pleurer
Deutsch
brüllen; ausschimpfen; heulen
Type
VRB
Synonym
jäize mat; blären; bierelen; kräischen; jäizen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gebrëllt

Prononciation (API)

[bʀˈələn]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch
brüllen (schreien)
Français
crier; hurler
English
to scream; to shout
Português
gritar; berrar
Nederlands
schreeuwen; brullen

Synonymes

bierelen · blären · jäizen

Sens 2

familier

Deutsch
brüllen (schreien)
Français
hurler (crier)
English
to scream
Português
gritar; berrar
Nederlands
schreeuwen; brullen

Synonymes

bierelen · jäizen

Sens 3

familier

Deutsch
schimpfen mit; ausschimpfen
Français
gronder; crier après
English
to shout at; to yell at
Português
ralhar com; berrar com
Nederlands
uitvaren tegen; uitkafferen

Synonymes

jäize mat

Sens 4

familier

Deutsch
heulen (weinen)
Français
pleurer (verser des larmes)
English
to cry (to weep)
Português
chorar (verter lágrimas)
Nederlands
huilen

Synonymes

blären · kräischen

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • brëll
  • brëlle mat
  • brëllen
  • brëlls
  • brëllt
  • gebrëllt

Exemples d’utilisation

  1. de Chauffer huet eppes aus sengem Auto gebrëllt , mee ech hunn net verstane wat

    Sens 1: crier; hurler

  2. dee Blesséierte brëllt vu Péng!

    familier

    Sens 2: hurler

  3. déi Jonk hunn esou gebrëllt , datt ee se scho vu Wäitem héieren huet

    familier

    Sens 2: hurler

  4. d'Fannen hu gebrëllt ewéi d'Ieselen!

    familier

    Sens 2: hurler

  5. de Papp huet mat de Bouwe gebrëllt , well se net gefollegt haten

    familier

    Sens 3: gronder; crier après

  6. brëll dach net fir all Klengegkeet!

    familier

    Sens 4: pleurer

Conjugaison

Infinitif
brëllen
Participe passé
gebrëllt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
brëllen
du
brëlls
hien / hatt / si
brëllt
mir
brëllen
dir
brëllt
si
brëllen
Indicatif · Passé composé
ech
hu gebrëllt
du
hues gebrëllt
hien / hatt / si
huet gebrëllt
mir
hu gebrëllt
dir
hutt gebrëllt
si
hu gebrëllt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat gebrëllt
du
has gebrëllt
hien / hatt / si
hat gebrëllt
mir
hate gebrëllt
dir
hat gebrëllt
si
hate gebrëllt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing brëllen
du
géifs / géings brëllen
hien / hatt / si
géif / géing brëllen
mir
géifen / géinge brëllen
dir
géift / géingt brëllen
si
géifen / géinge brëllen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gebrëllt
du
häss gebrëllt
hien / hatt / si
hätt gebrëllt
mir
hätte gebrëllt
dir
hätt gebrëllt
si
hätte gebrëllt
Impératif · Présent
du
brëll!
dir
brëllt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →