LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to shout; to scream; to yell at; to cry
- Français
- hurler; crier après; pleurer
- Deutsch
- brüllen; ausschimpfen; heulen
- Type
- VRB
- Synonym
- jäize mat; blären; bierelen; kräischen; jäizen
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gebrëllt
brëllen
Aussprooch (IPA)
[bʀˈələn]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- brüllen (schreien)
- Français
- crier; hurler
- English
- to scream; to shout
- Português
- gritar; berrar
- Nederlands
- schreeuwen; brullen
Synonymer
bierelen · blären · jäizen
Bedeitung 2
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- brüllen (schreien)
- Français
- hurler (crier)
- English
- to scream
- Português
- gritar; berrar
- Nederlands
- schreeuwen; brullen
Synonymer
bierelen · jäizen
Bedeitung 3
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- schimpfen mit; ausschimpfen
- Français
- gronder; crier après
- English
- to shout at; to yell at
- Português
- ralhar com; berrar com
- Nederlands
- uitvaren tegen; uitkafferen
Synonymer
jäize mat
Bedeitung 4
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- heulen (weinen)
- Français
- pleurer (verser des larmes)
- English
- to cry (to weep)
- Português
- chorar (verter lágrimas)
- Nederlands
- huilen
Synonymer
blären · kräischen
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- brëll
- brëlle mat
- brëllen
- brëlls
- brëllt
- gebrëllt
Beispillsätz
de Chauffer huet eppes aus sengem Auto gebrëllt , mee ech hunn net verstane wat
Bedeitung 1: crier; hurler
dee Blesséierte brëllt vu Péng!
ëmgangssproochlechBedeitung 2: hurler
déi Jonk hunn esou gebrëllt , datt ee se scho vu Wäitem héieren huet
ëmgangssproochlechBedeitung 2: hurler
d'Fannen hu gebrëllt ewéi d'Ieselen!
ëmgangssproochlechBedeitung 2: hurler
de Papp huet mat de Bouwe gebrëllt , well se net gefollegt haten
ëmgangssproochlechBedeitung 3: gronder; crier après
brëll dach net fir all Klengegkeet!
ëmgangssproochlechBedeitung 4: pleurer
Konjugatioun
- Infinitiv
- brëllen
- Partizip
- gebrëllt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- brëllen
- du
- brëlls
- hien / hatt / si
- brëllt
- mir
- brëllen
- dir
- brëllt
- si
- brëllen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gebrëllt
- du
- hues gebrëllt
- hien / hatt / si
- huet gebrëllt
- mir
- hu gebrëllt
- dir
- hutt gebrëllt
- si
- hu gebrëllt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gebrëllt
- du
- has gebrëllt
- hien / hatt / si
- hat gebrëllt
- mir
- hate gebrëllt
- dir
- hat gebrëllt
- si
- hate gebrëllt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing brëllen
- du
- géifs / géings brëllen
- hien / hatt / si
- géif / géing brëllen
- mir
- géifen / géinge brëllen
- dir
- géift / géingt brëllen
- si
- géifen / géinge brëllen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gebrëllt
- du
- häss gebrëllt
- hien / hatt / si
- hätt gebrëllt
- mir
- hätte gebrëllt
- dir
- hätt gebrëllt
- si
- hätte gebrëllt
Imperativ · Present
- du
- brëll!
- dir
- brëllt!