bummelen

Lëtzebuergesch
English
to stroll; to loiter; to saunter; to amble; to hang behind; to dander
Français
flâner; traîner; vadrouiller
Deutsch
bummeln
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gebummelt

Pronunciation (IPA)

[bˈumələn]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • bummel
  • bummelen
  • bummels
  • bummelt
  • gebummelt

Verb conjugation

Infinitive
bummelen
Past participle
gebummelt
Auxiliary
sinn
Indicative · Present
ech
bummelen
du
bummels
hien / hatt / si
bummelt
mir
bummelen
dir
bummelt
si
bummelen
Indicative · Perfect
ech
si gebummelt
du
bass gebummelt
hien / hatt / si
ass gebummelt
mir
si gebummelt
dir
sidd gebummelt
si
si gebummelt
Indicative · Pluperfect
ech
war gebummelt
du
waars gebummelt
hien / hatt / si
war gebummelt
mir
ware gebummelt
dir
waart gebummelt
si
ware gebummelt
Conditional · Present
ech
géif / géing bummelen
du
géifs / géings bummelen
hien / hatt / si
géif / géing bummelen
mir
géifen / géinge bummelen
dir
géift / géingt bummelen
si
géifen / géinge bummelen
Conditional · Past
ech
wier gebummelt
du
wiers gebummelt
hien / hatt / si
wier gebummelt
mir
wiere gebummelt
dir
wiert gebummelt
si
wiere gebummelt
Imperative · Present
du
bummel!
dir
bummelt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →