LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to stroll; to loiter; to saunter; to amble; to hang behind; to dander
- Français
- flâner; traîner; vadrouiller
- Deutsch
- bummeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- gebummelt
bummelen
Aussprooch (IPA)
[bˈumələn]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- bummel
- bummelen
- bummels
- bummelt
- gebummelt
Konjugatioun
- Infinitiv
- bummelen
- Partizip
- gebummelt
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- ech
- bummelen
- du
- bummels
- hien / hatt / si
- bummelt
- mir
- bummelen
- dir
- bummelt
- si
- bummelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- si gebummelt
- du
- bass gebummelt
- hien / hatt / si
- ass gebummelt
- mir
- si gebummelt
- dir
- sidd gebummelt
- si
- si gebummelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war gebummelt
- du
- waars gebummelt
- hien / hatt / si
- war gebummelt
- mir
- ware gebummelt
- dir
- waart gebummelt
- si
- ware gebummelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing bummelen
- du
- géifs / géings bummelen
- hien / hatt / si
- géif / géing bummelen
- mir
- géifen / géinge bummelen
- dir
- géift / géingt bummelen
- si
- géifen / géinge bummelen
Conditionnel · Passé
- ech
- wier gebummelt
- du
- wiers gebummelt
- hien / hatt / si
- wier gebummelt
- mir
- wiere gebummelt
- dir
- wiert gebummelt
- si
- wiere gebummelt
Imperativ · Present
- du
- bummel!
- dir
- bummelt!