bummelen

Lëtzebuergesch
English
to stroll; to loiter; to saunter; to amble; to hang behind; to dander
Français
flâner; traîner; vadrouiller
Deutsch
bummeln
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gebummelt

Prononciation (API)

[bˈumələn]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • bummel
  • bummelen
  • bummels
  • bummelt
  • gebummelt

Conjugaison

Infinitif
bummelen
Participe passé
gebummelt
Auxiliaire
sinn
Indicatif · Présent
ech
bummelen
du
bummels
hien / hatt / si
bummelt
mir
bummelen
dir
bummelt
si
bummelen
Indicatif · Passé composé
ech
si gebummelt
du
bass gebummelt
hien / hatt / si
ass gebummelt
mir
si gebummelt
dir
sidd gebummelt
si
si gebummelt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
war gebummelt
du
waars gebummelt
hien / hatt / si
war gebummelt
mir
ware gebummelt
dir
waart gebummelt
si
ware gebummelt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing bummelen
du
géifs / géings bummelen
hien / hatt / si
géif / géing bummelen
mir
géifen / géinge bummelen
dir
géift / géingt bummelen
si
géifen / géinge bummelen
Conditionnel · Passé
ech
wier gebummelt
du
wiers gebummelt
hien / hatt / si
wier gebummelt
mir
wiere gebummelt
dir
wiert gebummelt
si
wiere gebummelt
Impératif · Présent
du
bummel!
dir
bummelt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →