LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to coincide with sth.
- Français
- coïncider
- Deutsch
- zusammenfallen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- coïncidéiert
coïncidéieren
Aussprache (IPA)
[koɛ̃ːsidˈɜɪəʀən]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- coïncidéier
- coïncidéieren
- coïncidéiers
- coïncidéiert
Konjugation
- Infinitiv
- coïncidéieren
- Partizip Perfekt
- coïncidéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- coïncidéieren
- du
- coïncidéiers
- hien / hatt / si
- coïncidéiert
- mir
- coïncidéieren
- dir
- coïncidéiert
- si
- coïncidéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu coïncidéiert
- du
- hues coïncidéiert
- hien / hatt / si
- huet coïncidéiert
- mir
- hu coïncidéiert
- dir
- hutt coïncidéiert
- si
- hu coïncidéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat coïncidéiert
- du
- has coïncidéiert
- hien / hatt / si
- hat coïncidéiert
- mir
- hate coïncidéiert
- dir
- hat coïncidéiert
- si
- hate coïncidéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing coïncidéieren
- du
- géifs / géings coïncidéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing coïncidéieren
- mir
- géifen / géinge coïncidéieren
- dir
- géift / géingt coïncidéieren
- si
- géifen / géinge coïncidéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt coïncidéiert
- du
- häss coïncidéiert
- hien / hatt / si
- hätt coïncidéiert
- mir
- hätte coïncidéiert
- dir
- hätt coïncidéiert
- si
- hätte coïncidéiert
Imperativ · Präsens
- du
- coïncidéier!
- dir
- coïncidéiert!