coïncidéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to coincide with sth.
- Français
- coïncider
- Deutsch
- zusammenfallen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- coïncidéiert
Prononciation (API)
[koɛ̃ːsidˈɜɪəʀən]
Variantes orthographiques
Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.
- coïncidéier
- coïncidéieren
- coïncidéiers
- coïncidéiert
Conjugaison
- Infinitif
- coïncidéieren
- Participe passé
- coïncidéiert
- Auxiliaire
- hunn
Indicatif · Présent
- ech
- coïncidéieren
- du
- coïncidéiers
- hien / hatt / si
- coïncidéiert
- mir
- coïncidéieren
- dir
- coïncidéiert
- si
- coïncidéieren
Indicatif · Passé composé
- ech
- hu coïncidéiert
- du
- hues coïncidéiert
- hien / hatt / si
- huet coïncidéiert
- mir
- hu coïncidéiert
- dir
- hutt coïncidéiert
- si
- hu coïncidéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
- ech
- hat coïncidéiert
- du
- has coïncidéiert
- hien / hatt / si
- hat coïncidéiert
- mir
- hate coïncidéiert
- dir
- hat coïncidéiert
- si
- hate coïncidéiert
Conditionnel · Présent
- ech
- géif / géing coïncidéieren
- du
- géifs / géings coïncidéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing coïncidéieren
- mir
- géifen / géinge coïncidéieren
- dir
- géift / géingt coïncidéieren
- si
- géifen / géinge coïncidéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt coïncidéiert
- du
- häss coïncidéiert
- hien / hatt / si
- hätt coïncidéiert
- mir
- hätte coïncidéiert
- dir
- hätt coïncidéiert
- si
- hätte coïncidéiert
Impératif · Présent
- du
- coïncidéier!
- dir
- coïncidéiert!
Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0
Retour au dictionnaire →