coïncidéieren

Lëtzebuergesch
English
to coincide with sth.
Français
coïncider
Deutsch
zusammenfallen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
coïncidéiert

Aussprooch (IPA)

[koɛ̃ːsidˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • coïncidéier
  • coïncidéieren
  • coïncidéiers
  • coïncidéiert

Konjugatioun

Infinitiv
coïncidéieren
Partizip
coïncidéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
coïncidéieren
du
coïncidéiers
hien / hatt / si
coïncidéiert
mir
coïncidéieren
dir
coïncidéiert
si
coïncidéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu coïncidéiert
du
hues coïncidéiert
hien / hatt / si
huet coïncidéiert
mir
hu coïncidéiert
dir
hutt coïncidéiert
si
hu coïncidéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat coïncidéiert
du
has coïncidéiert
hien / hatt / si
hat coïncidéiert
mir
hate coïncidéiert
dir
hat coïncidéiert
si
hate coïncidéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing coïncidéieren
du
géifs / géings coïncidéieren
hien / hatt / si
géif / géing coïncidéieren
mir
géifen / géinge coïncidéieren
dir
géift / géingt coïncidéieren
si
géifen / géinge coïncidéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt coïncidéiert
du
häss coïncidéiert
hien / hatt / si
hätt coïncidéiert
mir
hätte coïncidéiert
dir
hätt coïncidéiert
si
hätte coïncidéiert
Imperativ · Present
du
coïncidéier!
dir
coïncidéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →