conciliéieren

Lëtzebuergesch
English
to arrange; to agree
Français
concilier
Deutsch
vereinbaren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
conciliéiert

Pronunciation (IPA)

[kɔ̃ːsili̯ˈɜɪəʀən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • conciliéier
  • conciliéieren
  • conciliéiers
  • conciliéiert

Verb conjugation

Infinitive
conciliéieren
Past participle
conciliéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
conciliéieren
du
conciliéiers
hien / hatt / si
conciliéiert
mir
conciliéieren
dir
conciliéiert
si
conciliéieren
Indicative · Perfect
ech
hu conciliéiert
du
hues conciliéiert
hien / hatt / si
huet conciliéiert
mir
hu conciliéiert
dir
hutt conciliéiert
si
hu conciliéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat conciliéiert
du
has conciliéiert
hien / hatt / si
hat conciliéiert
mir
hate conciliéiert
dir
hat conciliéiert
si
hate conciliéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing conciliéieren
du
géifs / géings conciliéieren
hien / hatt / si
géif / géing conciliéieren
mir
géifen / géinge conciliéieren
dir
géift / géingt conciliéieren
si
géifen / géinge conciliéieren
Conditional · Past
ech
hätt conciliéiert
du
häss conciliéiert
hien / hatt / si
hätt conciliéiert
mir
hätte conciliéiert
dir
hätt conciliéiert
si
hätte conciliéiert
Imperative · Present
du
conciliéier!
dir
conciliéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →