conciliéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to arrange; to agree
- Français
- concilier
- Deutsch
- vereinbaren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- conciliéiert
Prononciation (API)
[kɔ̃ːsili̯ˈɜɪəʀən]
Variantes orthographiques
Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.
- conciliéier
- conciliéieren
- conciliéiers
- conciliéiert
Conjugaison
- Infinitif
- conciliéieren
- Participe passé
- conciliéiert
- Auxiliaire
- hunn
Indicatif · Présent
- ech
- conciliéieren
- du
- conciliéiers
- hien / hatt / si
- conciliéiert
- mir
- conciliéieren
- dir
- conciliéiert
- si
- conciliéieren
Indicatif · Passé composé
- ech
- hu conciliéiert
- du
- hues conciliéiert
- hien / hatt / si
- huet conciliéiert
- mir
- hu conciliéiert
- dir
- hutt conciliéiert
- si
- hu conciliéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
- ech
- hat conciliéiert
- du
- has conciliéiert
- hien / hatt / si
- hat conciliéiert
- mir
- hate conciliéiert
- dir
- hat conciliéiert
- si
- hate conciliéiert
Conditionnel · Présent
- ech
- géif / géing conciliéieren
- du
- géifs / géings conciliéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing conciliéieren
- mir
- géifen / géinge conciliéieren
- dir
- géift / géingt conciliéieren
- si
- géifen / géinge conciliéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt conciliéiert
- du
- häss conciliéiert
- hien / hatt / si
- hätt conciliéiert
- mir
- hätte conciliéiert
- dir
- hätt conciliéiert
- si
- hätte conciliéiert
Impératif · Présent
- du
- conciliéier!
- dir
- conciliéiert!
Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0
Retour au dictionnaire →