conciliéieren

Lëtzebuergesch
English
to arrange; to agree
Français
concilier
Deutsch
vereinbaren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
conciliéiert

Prononciation (API)

[kɔ̃ːsili̯ˈɜɪəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • conciliéier
  • conciliéieren
  • conciliéiers
  • conciliéiert

Conjugaison

Infinitif
conciliéieren
Participe passé
conciliéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
conciliéieren
du
conciliéiers
hien / hatt / si
conciliéiert
mir
conciliéieren
dir
conciliéiert
si
conciliéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hu conciliéiert
du
hues conciliéiert
hien / hatt / si
huet conciliéiert
mir
hu conciliéiert
dir
hutt conciliéiert
si
hu conciliéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat conciliéiert
du
has conciliéiert
hien / hatt / si
hat conciliéiert
mir
hate conciliéiert
dir
hat conciliéiert
si
hate conciliéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing conciliéieren
du
géifs / géings conciliéieren
hien / hatt / si
géif / géing conciliéieren
mir
géifen / géinge conciliéieren
dir
géift / géingt conciliéieren
si
géifen / géinge conciliéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt conciliéiert
du
häss conciliéiert
hien / hatt / si
hätt conciliéiert
mir
hätte conciliéiert
dir
hätt conciliéiert
si
hätte conciliéiert
Impératif · Présent
du
conciliéier!
dir
conciliéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →