LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to arrange; to agree
- Français
- concilier
- Deutsch
- vereinbaren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- conciliéiert
conciliéieren
Aussprooch (IPA)
[kɔ̃ːsili̯ˈɜɪəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- conciliéier
- conciliéieren
- conciliéiers
- conciliéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- conciliéieren
- Partizip
- conciliéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- conciliéieren
- du
- conciliéiers
- hien / hatt / si
- conciliéiert
- mir
- conciliéieren
- dir
- conciliéiert
- si
- conciliéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu conciliéiert
- du
- hues conciliéiert
- hien / hatt / si
- huet conciliéiert
- mir
- hu conciliéiert
- dir
- hutt conciliéiert
- si
- hu conciliéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat conciliéiert
- du
- has conciliéiert
- hien / hatt / si
- hat conciliéiert
- mir
- hate conciliéiert
- dir
- hat conciliéiert
- si
- hate conciliéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing conciliéieren
- du
- géifs / géings conciliéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing conciliéieren
- mir
- géifen / géinge conciliéieren
- dir
- géift / géingt conciliéieren
- si
- géifen / géinge conciliéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt conciliéiert
- du
- häss conciliéiert
- hien / hatt / si
- hätt conciliéiert
- mir
- hätte conciliéiert
- dir
- hätt conciliéiert
- si
- hätte conciliéiert
Imperativ · Present
- du
- conciliéier!
- dir
- conciliéiert!