LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to conjugate
- Français
- conjuguer
- Deutsch
- konjugieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- conjuguéiert
conjuguéieren
Pronunciation (IPA)
[kɔ̃ːʒyɡˈɜɪəʀən]
Usage notes
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- conjuguéier
- conjuguéieren
- conjuguéiers
- conjuguéiert
- conjuguéiertem
- conjuguéierten
- conjuguéierter
Verb conjugation
- Infinitive
- conjuguéieren
- Past participle
- conjuguéiert
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- conjuguéieren
- du
- conjuguéiers
- hien / hatt / si
- conjuguéiert
- mir
- conjuguéieren
- dir
- conjuguéiert
- si
- conjuguéieren
Indicative · Perfect
- ech
- hu conjuguéiert
- du
- hues conjuguéiert
- hien / hatt / si
- huet conjuguéiert
- mir
- hu conjuguéiert
- dir
- hutt conjuguéiert
- si
- hu conjuguéiert
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat conjuguéiert
- du
- has conjuguéiert
- hien / hatt / si
- hat conjuguéiert
- mir
- hate conjuguéiert
- dir
- hat conjuguéiert
- si
- hate conjuguéiert
Conditional · Present
- ech
- géif / géing conjuguéieren
- du
- géifs / géings conjuguéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing conjuguéieren
- mir
- géifen / géinge conjuguéieren
- dir
- géift / géingt conjuguéieren
- si
- géifen / géinge conjuguéieren
Conditional · Past
- ech
- hätt conjuguéiert
- du
- häss conjuguéiert
- hien / hatt / si
- hätt conjuguéiert
- mir
- hätte conjuguéiert
- dir
- hätt conjuguéiert
- si
- hätte conjuguéiert
Imperative · Present
- du
- conjuguéier!
- dir
- conjuguéiert!