LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to conjugate
- Français
- conjuguer
- Deutsch
- konjugieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- conjuguéiert
conjuguéieren
Aussprooch (IPA)
[kɔ̃ːʒyɡˈɜɪəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- conjuguéier
- conjuguéieren
- conjuguéiers
- conjuguéiert
- conjuguéiertem
- conjuguéierten
- conjuguéierter
Konjugatioun
- Infinitiv
- conjuguéieren
- Partizip
- conjuguéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- conjuguéieren
- du
- conjuguéiers
- hien / hatt / si
- conjuguéiert
- mir
- conjuguéieren
- dir
- conjuguéiert
- si
- conjuguéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu conjuguéiert
- du
- hues conjuguéiert
- hien / hatt / si
- huet conjuguéiert
- mir
- hu conjuguéiert
- dir
- hutt conjuguéiert
- si
- hu conjuguéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat conjuguéiert
- du
- has conjuguéiert
- hien / hatt / si
- hat conjuguéiert
- mir
- hate conjuguéiert
- dir
- hat conjuguéiert
- si
- hate conjuguéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing conjuguéieren
- du
- géifs / géings conjuguéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing conjuguéieren
- mir
- géifen / géinge conjuguéieren
- dir
- géift / géingt conjuguéieren
- si
- géifen / géinge conjuguéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt conjuguéiert
- du
- häss conjuguéiert
- hien / hatt / si
- hätt conjuguéiert
- mir
- hätte conjuguéiert
- dir
- hätt conjuguéiert
- si
- hätte conjuguéiert
Imperativ · Present
- du
- conjuguéier!
- dir
- conjuguéiert!