LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to conjugate
- Français
- conjuguer
- Deutsch
- konjugieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- conjuguéiert
conjuguéieren
Prononciation (API)
[kɔ̃ːʒyɡˈɜɪəʀən]
Notes d’usage
Variantes orthographiques
Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.
- conjuguéier
- conjuguéieren
- conjuguéiers
- conjuguéiert
- conjuguéiertem
- conjuguéierten
- conjuguéierter
Conjugaison
- Infinitif
- conjuguéieren
- Participe passé
- conjuguéiert
- Auxiliaire
- hunn
Indicatif · Présent
- ech
- conjuguéieren
- du
- conjuguéiers
- hien / hatt / si
- conjuguéiert
- mir
- conjuguéieren
- dir
- conjuguéiert
- si
- conjuguéieren
Indicatif · Passé composé
- ech
- hu conjuguéiert
- du
- hues conjuguéiert
- hien / hatt / si
- huet conjuguéiert
- mir
- hu conjuguéiert
- dir
- hutt conjuguéiert
- si
- hu conjuguéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
- ech
- hat conjuguéiert
- du
- has conjuguéiert
- hien / hatt / si
- hat conjuguéiert
- mir
- hate conjuguéiert
- dir
- hat conjuguéiert
- si
- hate conjuguéiert
Conditionnel · Présent
- ech
- géif / géing conjuguéieren
- du
- géifs / géings conjuguéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing conjuguéieren
- mir
- géifen / géinge conjuguéieren
- dir
- géift / géingt conjuguéieren
- si
- géifen / géinge conjuguéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt conjuguéiert
- du
- häss conjuguéiert
- hien / hatt / si
- hätt conjuguéiert
- mir
- hätte conjuguéiert
- dir
- hätt conjuguéiert
- si
- hätte conjuguéiert
Impératif · Présent
- du
- conjuguéier!
- dir
- conjuguéiert!