dackelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gedackelt

Aussprache (IPA)

[dˈɑkələn]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • dackel
  • dackelen
  • dackels
  • dackelt
  • gedackelt

Konjugation

Infinitiv
dackelen
Partizip Perfekt
gedackelt
Hilfsverb
sinn
Indikativ · Präsens
ech
dackelen
du
dackels
hien / hatt / si
dackelt
mir
dackelen
dir
dackelt
si
dackelen
Indikativ · Perfekt
ech
si gedackelt
du
bass gedackelt
hien / hatt / si
ass gedackelt
mir
si gedackelt
dir
sidd gedackelt
si
si gedackelt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war gedackelt
du
waars gedackelt
hien / hatt / si
war gedackelt
mir
ware gedackelt
dir
waart gedackelt
si
ware gedackelt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing dackelen
du
géifs / géings dackelen
hien / hatt / si
géif / géing dackelen
mir
géifen / géingen dackelen
dir
géift / géingt dackelen
si
géifen / géingen dackelen
Konditional · Vergangenheit
ech
wier gedackelt
du
wiers gedackelt
hien / hatt / si
wier gedackelt
mir
wiere gedackelt
dir
wiert gedackelt
si
wiere gedackelt
Imperativ · Präsens
du
dackel!
dir
dackelt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →