dackelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gedackelt

Prononciation (API)

[dˈɑkələn]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • dackel
  • dackelen
  • dackels
  • dackelt
  • gedackelt

Conjugaison

Infinitif
dackelen
Participe passé
gedackelt
Auxiliaire
sinn
Indicatif · Présent
ech
dackelen
du
dackels
hien / hatt / si
dackelt
mir
dackelen
dir
dackelt
si
dackelen
Indicatif · Passé composé
ech
si gedackelt
du
bass gedackelt
hien / hatt / si
ass gedackelt
mir
si gedackelt
dir
sidd gedackelt
si
si gedackelt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
war gedackelt
du
waars gedackelt
hien / hatt / si
war gedackelt
mir
ware gedackelt
dir
waart gedackelt
si
ware gedackelt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing dackelen
du
géifs / géings dackelen
hien / hatt / si
géif / géing dackelen
mir
géifen / géingen dackelen
dir
géift / géingt dackelen
si
géifen / géingen dackelen
Conditionnel · Passé
ech
wier gedackelt
du
wiers gedackelt
hien / hatt / si
wier gedackelt
mir
wiere gedackelt
dir
wiert gedackelt
si
wiere gedackelt
Impératif · Présent
du
dackel!
dir
dackelt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →