LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- Français
- Deutsch
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- gedackelt
dackelen
Aussprooch (IPA)
[dˈɑkələn]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- dackel
- dackelen
- dackels
- dackelt
- gedackelt
Konjugatioun
- Infinitiv
- dackelen
- Partizip
- gedackelt
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- ech
- dackelen
- du
- dackels
- hien / hatt / si
- dackelt
- mir
- dackelen
- dir
- dackelt
- si
- dackelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- si gedackelt
- du
- bass gedackelt
- hien / hatt / si
- ass gedackelt
- mir
- si gedackelt
- dir
- sidd gedackelt
- si
- si gedackelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war gedackelt
- du
- waars gedackelt
- hien / hatt / si
- war gedackelt
- mir
- ware gedackelt
- dir
- waart gedackelt
- si
- ware gedackelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing dackelen
- du
- géifs / géings dackelen
- hien / hatt / si
- géif / géing dackelen
- mir
- géifen / géingen dackelen
- dir
- géift / géingt dackelen
- si
- géifen / géingen dackelen
Conditionnel · Passé
- ech
- wier gedackelt
- du
- wiers gedackelt
- hien / hatt / si
- wier gedackelt
- mir
- wiere gedackelt
- dir
- wiert gedackelt
- si
- wiere gedackelt
Imperativ · Present
- du
- dackel!
- dir
- dackelt!