delegéieren

Lëtzebuergesch
English
to delegate
Français
déléguer
Deutsch
delegieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
delegéiert

Aussprooch (IPA)

[deleɡˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
delegieren (übertragen)
Français
déléguer (transmettre, confier)
English
to delegate (to entrust with)
Português
delegar (transmitir, confiar)

Bedeitung 2

Deutsch
delegieren (abordnen)
Français
déléguer (envoyer comme représentant)
English
to delegate (to send as representative)
Português
delegar (enviar como representante)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • delegéier
  • delegéieren
  • delegéiers
  • delegéiert
  • delegéiertem
  • delegéierten
  • delegéierter

Beispillsätz

  1. d'Cheffin huet d'Aarbecht un den neie Mataarbechter delegéiert

    Bedeitung 1: déléguer

  2. den Direkter huet säin Adjoint op d'Aktionärsversammlung delegéiert

    Bedeitung 2: déléguer

Konjugatioun

Infinitiv
delegéieren
Partizip
delegéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
delegéieren
du
delegéiers
hien / hatt / si
delegéiert
mir
delegéieren
dir
delegéiert
si
delegéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn delegéiert
du
hues delegéiert
hien / hatt / si
huet delegéiert
mir
hunn delegéiert
dir
hutt delegéiert
si
hunn delegéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat delegéiert
du
has delegéiert
hien / hatt / si
hat delegéiert
mir
haten delegéiert
dir
hat delegéiert
si
haten delegéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing delegéieren
du
géifs / géings delegéieren
hien / hatt / si
géif / géing delegéieren
mir
géifen / géingen delegéieren
dir
géift / géingt delegéieren
si
géifen / géingen delegéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt delegéiert
du
häss delegéiert
hien / hatt / si
hätt delegéiert
mir
hätten delegéiert
dir
hätt delegéiert
si
hätten delegéiert
Imperativ · Present
du
delegéier!
dir
delegéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →