deplacéieren

Lëtzebuergesch
English
to travel
Français
se déplacer
Deutsch
unterwegs sein
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
deplacéiert

Aussprooch (IPA)

[deplɑsˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
sich begeben (an einen Ort)
Français
se déplacer (se rendre, aller)

Bedeitung 2

Deutsch
sich fortbewegen
Français
se déplacer (se mouvoir)

Synonymer

sech fortbeweegen

Bedeitung 3

Deutsch
an einen anderen Platz stellen; verrücken
Français
déplacer (changer de place)

Synonymer

réckelen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • deplacéier
  • deplacéieren
  • deplacéiers
  • deplacéiert
  • deplacéiertem
  • deplacéierten
  • deplacéierter
  • sech deplacéieren

Beispillsätz

  1. wann Der Iech net wëllt an de Walbüro deplacéieren , kënnt Der och d'Bréifwal ufroen

    Bedeitung 1: se déplacer

  2. ech wëll net, datt s du dech extra wéinst menger muss op Iechternach deplacéieren

    Bedeitung 1: se déplacer

  3. aus beruffleche Grënn muss ech mech dacks an d'Ausland deplacéieren

    Bedeitung 1: se déplacer

  4. fir sech an der Stad ze deplacéieren , benotze vill Leit den ëffentlechen Transport

    Bedeitung 2: se déplacer

  5. zënter sengem Accident ka mäi Papp sech nëmmen nach mam Rollstull deplacéieren

    Bedeitung 2: se déplacer

  6. géift Der wannechgelift Ären Auto deplacéieren , e blockéiert eis Afaart

    Bedeitung 3: déplacer

  7. wa mer den Dësch bei d'Mauer deplacéieren , komme mer besser laanscht

    Bedeitung 3: déplacer

Konjugatioun

Infinitiv
deplacéieren
Partizip
deplacéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
deplacéiere mech
du
deplacéiers dech
hien / hatt / si
deplacéiert sech
mir
deplacéieren eis
dir
deplacéiert iech
si
deplacéieren sech
Indikativ · Passé composé
ech
hu mech deplacéiert
du
hues dech deplacéiert
hien / hatt / si
huet sech deplacéiert
mir
hunn eis deplacéiert
dir
hutt iech deplacéiert
si
hunn sech deplacéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mech deplacéiert
du
has dech deplacéiert
hien / hatt / si
hat sech deplacéiert
mir
haten eis deplacéiert
dir
hat iech deplacéiert
si
haten sech deplacéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mech deplacéieren
du
géifs / géings dech deplacéieren
hien / hatt / si
géif / géing sech deplacéieren
mir
géifen / géingen eis deplacéieren
dir
géift / géingt iech deplacéieren
si
géifen / géingen sech deplacéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt mech deplacéiert
du
häss dech deplacéiert
hien / hatt / si
hätt sech deplacéiert
mir
hätten eis deplacéiert
dir
hätt iech deplacéiert
si
hätten sech deplacéiert
Imperativ · Present
du
deplacéier dech!
dir
deplacéiert iech!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →