dokteren

Lëtzebuergesch
English
to try to cure; to go from doctor to doctor
Français
jouer les toubibs; passer d'un médecin à l'autre; bidouiller
Deutsch
doktern; von einem Arzt zum anderen gehen; herumdoktern an
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gedoktert

Aussprooch (IPA)

[dˈoktəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch
doktern; herumdoktern
Français
jouer les toubibs; soigner tant bien que mal
English
to try to cure; to try to treat
Português
tentar curar (de qualquer maneira, sem sucesso)
Nederlands
dokteren (trachten met lapmiddelen beter te worden)

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch
von einem Arzt zum anderen gehen
Français
passer d'un médecin à l'autre
English
to go from doctor to doctor
Português
andar de médico em médico
Nederlands
van de ene naar de andere dokter gaan; allerlei dokters aflopen

Bedeitung 3

ëmgangssproochlech

Deutsch
herumdoktern an (herumbasteln an)
Français
bidouiller; bricoler
English
to tinker with; to tweak
Português
andar a mexer em (tentar arranjar, tentar compor)
Nederlands
schaven aan; bezig zijn met (een tekst)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • dokter
  • dokteren
  • dokteren un
  • dokters
  • doktert
  • gedoktert

Beispillsätz

  1. dokter net laang un denger Entzündung, géi bei e Spezialist!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: jouer les toubibs; soigner tant bien que mal

  2. ech hu jorelaang gedoktert , bis ech endlech e Spezialist fonnt hunn, dee mer konnt hëllefen

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: passer d'un médecin à l'autre

  3. de Paschtouer huet laang u senger Ried gedoktert

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: bidouiller; bricoler

Konjugatioun

Infinitiv
dokteren
Partizip
gedoktert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
dokteren
du
dokters
hien / hatt / si
doktert
mir
dokteren
dir
doktert
si
dokteren
Indikativ · Passé composé
ech
hu gedoktert
du
hues gedoktert
hien / hatt / si
huet gedoktert
mir
hu gedoktert
dir
hutt gedoktert
si
hu gedoktert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gedoktert
du
has gedoktert
hien / hatt / si
hat gedoktert
mir
hate gedoktert
dir
hat gedoktert
si
hate gedoktert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing dokteren
du
géifs / géings dokteren
hien / hatt / si
géif / géing dokteren
mir
géifen / géingen dokteren
dir
géift / géingt dokteren
si
géifen / géingen dokteren
Conditionnel · Passé
ech
hätt gedoktert
du
häss gedoktert
hien / hatt / si
hätt gedoktert
mir
hätte gedoktert
dir
hätt gedoktert
si
hätte gedoktert
Imperativ · Present
du
dokter!
dir
doktert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →